و هم‌چنين روز فتح مكه كه پيغبمر اكرم صلى الله عليه و آله امر به شكستن بت‌ها نمود بت (هبل) كه بزرگ‌ترين بت‌هاى مكه و مجسمه عظيم الجثه‌اى از سنگ بود كه بر بالاى كعبه نصب كرده بودند على عليه السلام به امر پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله پاى روى دوش آن حضرت گذاشته بالاى كعبه رفت و «هبل» را از جاى خود كند و پايين انداخت. [١]

على عليه السلام در تقواى دينى و عبادت حق نيز يگانه بود، پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله در پاسخ كسانى‌كه نزد وى از تندى على عليه السلام گله مى‌كردند مى‌فرمايد: «على را سرزنش نكنيد، زيرا وى شيفته خداست» [٢].

ابودردا صحابى، جسد آن حضرت را در يكى از نخلستان‌هاى مدينه ديد كه مانند چوب خشك افتاده است براى اطلاع به خانه آن حضرت آمد و به همسر گرامى وى كه دختر پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله بود، درگذشت همسرش را تسليت گفت، دختر پيغمبر صلى الله عليه و آله فرمود: پسر عم من نمرده است بلكه در عبادت از خوف خدا غش نموده است و اين‌حال براى وى بسيار اتفاق مى‌افتاد.

على عليه السلام در مهربانى به زير دستان و دل سوزى به بينوايان و بيچارگان و كرم و سخا به فقرا و مستمندان قصص و حكايات بسيار دارد. آن حضرت هر چه را به دستش مى‌رسيد در راه خدا به مستمندان و بيچارگان مى‌داد و خود با سخت‌ترين و ساده‌ترين وضعى زندگى مى‌كرد. آن حضرت كشاورزى را دوست مى‌داشت و غالباً به استخراج قنوات و درخت كارى و آباد كردن زمين‌هاى باير مى‌پرداخت ولى از اين راه هر ملكى را كه آباد مى‌كرد و يا هر قناتى را كه بيرون مى‌آورد وقف فقرا مى‌فرمود و اوقاف آن حضرت كه به صدقات على معروف بود در اواخر عهد وى عوايد ساليانه قابل توجهى (بيست و چهار هزار دينار طلا) داشت‌ [٣].

[١] . همان، ص ٢٧ و مناقب خوارزمى، ص ٧١.

[٢] . مناقب آل ابى‌طالب، ج ٣، ص ٢٢١ و مناقب خوارزمى، ص ٩٢.

[٣] . نهج البلاغه، جز ٣، كتاب ٢٤.