قاموس قرآن - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ٢٩١
غُرُوراً نساء: ١٢٠. آمده است.
لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ لَأَرْجُمَنَّكَ وَ اهْجُرْنِي مَلِيًّا مريم: ٤٦. ملىّ چنانكه گفته شد بمعنى زمان طويل است اگر بس نكنى سنگسارت كنم مدتها از من دور باش (تا ديگر بيادم نيافتى) گويا منظور آزر آن بوده كه اصلا با من مباش ديگر رابطهاى در بين نداريم.
من: (بفتح ميم) بچند معنى آيد:
١- شرطيّه كه بدو فعل جزم ميدهد مثل: مَنْ يَعْمَلْ سُوءاً يُجْزَ بِهِ نساء:
١٢٣.
٢- استفهام. نحو مَنْ بَعَثَنا مِنْ مَرْقَدِنا يس: ٥٢ كى ما را از قبرهايمان بر انگيخت؟ قالَ فَمَنْ رَبُّكُما يا مُوسى طه: ٤٩. گفت: اى موسى پروردگار شما كيست؟
٣- اسم موصول و اكثر در أولو العقل بكار رود مثل أَ لَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يَسْجُدُ لَهُ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ حجّ: ١٨. در قرآن مجيد در غير اولى العقل نيز بكار رفته است.
مثل وَ اللَّهُ خَلَقَ كُلَّ دَابَّةٍ مِنْ ماءٍ فَمِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى بَطْنِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى رِجْلَيْنِ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَمْشِي عَلى أَرْبَعٍ ... نور: ٤٥. «مَنْ يَمْشِي عَلى بَطْنِهِ» خزندگان و «مَنْ يَمْشِي عَلى أَرْبَعٍ» چهارپايان است. بقيّه مطلب در كتب لغت ديده شود.
مِنْ: (بكسر ميم) حرف جرّ است و براى آن پانزده معنى ذكر كردهاند از جمله:
١- ابتداء غايت. بقول جماعتى معناى اصلى آن همين است و معانى ديگر بآن راجعاند و آن در مكان و زمان هر دو آيد مثل سُبْحانَ الَّذِي أَسْرى بِعَبْدِهِ لَيْلًا مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الْأَقْصَى اسراء: ١. و مثل «صمت من يوم الجمعة».
٢- تبعيض. مثل مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللَّهُ بقره: ٢٥٣. ... وَ مِنْهُمْ مَنْ أَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ وَ مِنْهُمْ مَنْ خَسَفْنا بِهِ الْأَرْضَ وَ مِنْهُمْ مَنْ أَغْرَقْنا ... عنكبوت: ٤٠.
علامتش آنست كه لفظ «بعض» در جاى آن قرار گيرد.
٣- بيان. و بيشتر بعد از لفظ «ما»