«ماراه مراء و مماراة: جادله و نازعه» بقولى مراء فقط اعتراض است بخلاف مجادله كه شامل جدال ابتدائى و اعتراض است. أَلا إِنَّ الَّذِينَ‌ يُمارُونَ‌ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلالٍ بَعِيدٍ شورى:

١٨. آنانكه درباره قيامت مجادله ميكنند در گمراهى بعيداند أَ فَتُمارُونَهُ‌ عَلى‌ ما يَرى‌ نجم: ١٢. آيا پيغمبر در آنچه مى‌بيند مجادله ميكند؟ منظور ديدن جبرئيل است. رجوع شود به «مرية» در ذيل.

مِرْيَةٌ: مرّدد بودن. راغب گويد:

مرية تردّد در امر است. و آن از شكّ اخصّ ميباشد و نيز گويد: امتراء و مماراة مجادله است در چيزيكه در آن ترديد است.

فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكَ‌ تَتَمارى‌ نجم:

٥٥. بكدام يك از نعمتهاى پروردگارت شكّ ميآورى اى انسان.

قالُوا بَلْ جِئْناكَ بِما كانُوا فِيهِ‌ يَمْتَرُونَ‌ حجر: ٦٣. گفتند: بلكه آورديم آنچه (عذاب) را كه در آن ترديد ميكردند.

أَلا إِنَّهُمْ فِي‌ مِرْيَةٍ مِنْ لِقاءِ رَبِّهِمْ ...

فصلت: ٥٤. بدان آنها در شكّ‌اند از لقاء (عذاب يا رحمت) پروردگارشان.

فَلا تُمارِ فِيهِمْ إِلَّا مِراءً ظاهِراً وَ لا تَسْتَفْتِ فِيهِمْ مِنْهُمْ أَحَداً كهف:

٢٢. بنظر ميآيد «ظاهر» بمعنى غالب است مثل: فَأَصْبَحُوا ظاهِرِينَ‌ صفّ:

١٤. يعنى درباره اصحاب كهف با اهل كتاب مجادله مكن مگر مجادله‌ايكه بر آنها غالب باشد و درباره آنها از كسى سئوال نكن. اين تقريبا مثل‌ «وَ جادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ» ميشود بنظر الميزان مراد از ظاهر سطحى و غير متعمّق است يعنى فقط بر آنچه قرآن حكايت ميكند اكتفا كن و در مجادله تعمق نكن (و با آنها سر بسر مگذار) در جوامع الجامع گفته «ظاهرا بحجّة» يعنى مجادله‌ايكه بواسطه دليلش آشكار و روشن است.

مريم‌: دختر عمران، مادر عيسى عليه السّلام، زنيكه قرآن بپاكى او شهادت‌