قاموس قرآن - قرشی، سید علی اکبر - الصفحة ١٣٨
دلالت بر استغراق دارد، دائم الاضافه است خواه مضاف اليه در لفظ باشد يا در تقدير، بنكره و معرفه اضافه ميشود، معناى تمام، همه و جميع ميدهد إِنَّ اللَّهَ عَلى كُلِ شَيْءٍ قَدِيرٌ بقره: ٢٠. خدا بر همه چيز توانا است وَ لا تَبْسُطْها كُلَ الْبَسْطِ اسراء: ٢٩.
دستت را باز مكن تمام باز كردن.
در اقرب الموارد گويد: گاهى براى تكثير و مبالغه آيد مثل تُدَمِّرُ كُلَ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّها احقاف: ٢٥.
ولى ظاهرا در آيه براى استغراق است يعنى هلاك ميكند هر چيزى را كه بر آن بگذرد.
و چون ماء مصدرى بآن لاحق شود معنى تكرار و «هر وقت» ميدهد، كُلَّما دَخَلَ عَلَيْها زَكَرِيَّا الْمِحْرابَ وَجَدَ عِنْدَها رِزْقاً آل عمران: ٣٧.
هر وقت زكريّا در محراب پيش مريم آمد نزد وى روزيى يافت.
كلالة: وَ إِنْ كانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلالَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَ لَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِ واحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسُ فَإِنْ كانُوا أَكْثَرَ مِنْ ذلِكَ فَهُمْ شُرَكاءُ فِي الثُّلُثِ ...
نساء: ١٢.
در مجمع فرموده: كلالة در اصل بمعنى احاطه است تاج را از آن اكليل گويند كه سر را احاطه ميكند و از آنست كلّ كه عدد را احاطه ميكند، پس كلاله آنست كه نسبت اصلى را احاطه كرده زيرا نسب اصلى پدر و مادر و فرزندان است و در ذيل آيه ١٧٦ سوره فوق فرموده: كلالة نامى است براى برادران و خواهران و از امامان ما عليهم السلام نقل شده، پدران و فرزندان را لصيق ميّت گوئيم كه بشخص متوفى ملاصقاند، خواهران و برادران را كلاله گويند كه در اطراف ميّت قرار دارند و او را احاطه كردهاند.
ايضا در ذيل آيه فوق فرموده: از ائمّه ما عليهم السلام نقل شده كه كلالة برادران و خواهرانند در اين آيه مراد آنهائى هستند كه برادر و خواهر مادرىاند و مراد از آن در آخر سوره آنهائىاند كه پدر و مادرى و يا