را بيارى طلبيد، موسى گفت تو در ضلالت آشكارى كه با اين وضع و تسلط مصريان هر روز نغمه‌اى ساز ميكنى اين بگفت و باز خواست از او دفاع كند، سبطى بخيال آنكه اين دفعه موسى قصد وى را دارد و ميخواهد كارش را تمام كند فرياد كشيد: «يا مُوسى‌ أَ تُرِيدُ أَنْ تَقْتُلَنِي كَما قَتَلْتَ نَفْساً بِالْأَمْسِ إِنْ تُرِيدُ إِلَّا أَنْ تَكُونَ جَبَّاراً فِي الْأَرْضِ ...» در همين وقت بود كه مردى رسيد و گفت: موسى اشراف دربار فرعون رأى گيرى ميكنند كه تو را بكشند هر چه زودتر خودت را نجات ده، موسى چاره‌اى جز فرار نداشت لذا پا بفرار گذاشت و از مصر خارج شد.

فَخَرَجَ مِنْها خائِفاً يَتَرَقَّبُ قالَ رَبِّ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ‌ قصص:

١٤- ٢١ ترجمه آزاد.

موسى و شعيب‌

موساى جوان از مصر خارج شده راه «مدين» را در پيش گرفت و گفت:

«عَسى‌ رَبِّي أَنْ يَهْدِيَنِي سَواءَ السَّبِيلِ» چون بچاه مدين رسيد ديد گروهى بگوسفندان خويش آب ميدهند ولى دو نفر زن چند رأس گوسفند را از آب خوردن باز ميدارند، گفت چرا چنين ميكنيد دختران گفتند: ما پس از برگشتن چوپانها بگوسفندان آب ميدهيم، پدر ما پير مرد است نميتواند خودش گوسفندان را آب دهد، موسى بآن گوسفندان آب داد و در سايه‌اى استراحت كرد، پس از رفتن دختران يكى از آندو باز گشت و بموسى گفت:

پدرم تو را ميخواهد تا مزد اين كار را كه كردى بدهد.

موسى پيش شعيب عليه السّلام آمد و ماجراى خويش را باز گفت، شعيب پس از شنيدن سر گذشت او گفت:

«لا تَخَفْ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ» يكى از دختران گفت: پدر جان اين جوان را اجير كن كه هم نيرومند است و هم درستكار.

شعيب گفت: ميخواهم يكى از دخترانم را بعقد نكاح تو در آورم كه هشت سال بمن اجير باشى و اگر ده سال‌