١- ماه صلح: حجّ بايد در ماه ذو الحجه باشد كه يكى از ماههاى حرام است يعنى بايد در ماه صلح واقع شود ماهيكه جنگ در آن حرام است. ماهيكه بايد جنگ در آن بالاجبار قطع شود.

٢- احرام بستن از ميقات. يعنى پوشيدن دو جامه ساده كه تمام تشخّص‌ها، منصبها و مقامها كه لباس حكايت از آنها دارد با پوشيدن جامه احرام از بين ميرود، همه در يك رنگ توأم با سرود توحيد لبّيك اللّهمّ لبّيك لبّيك لا شريك لك لبّيك. بلى خدايا بلى. بلى تو همتائى ندارى بلى آمدم. خدا تو خوانده بودى كه بيايم آمدم. همه برادر. همه برابر، هدف خدا، كلام: سرود توحيد.

٣- طواف بر اطراف كعبه: يعنى دور زدن بر گرد ستون توحيد، خانه توحيد، خانه بى‌آلايش، خانه خدا، خانه مردم، لباس پاك، بدن پاك، بدن با طهارت، شروع از يك نقطه و اتمام در آن، با يكنواختى كاملا ممتاز.

٤- وقوف بعرفات و مشعر: تشكيل دو اردوگاه توحيد. اردوگاه عرفات و اردوگاه بيابان مشعر. همه در يك اردوگاه. همرنگ در عمل، همرنگ در لباس، همه جا خدا، همه جا فرمان خدا، همه جا بنده خدا، يكنواخت بى‌سابقه، توجّه‌ها بخدا، بآفريننده موجودات به تنها وجوديكه لايق پرستش است.

٥- روز قربان. اينجا بيابان «منى» است اينجا سه ستون دارد. سه جمره سه مجسّمه شيطان و نفس پليد. سه نماينده شرك. بايد آنها را سنگباران كرد. سنگسار كرد. اول همه بطرف ستون و جمره عقبه ميروند و آنرا سنگباران ميكنند. اى شيطان بيزارم از تو.

اى نفس امّاره بيزارم از تو. اى شيطان گم شو. زير سنگهاى تنفّرم خورد شو.

من بنده خدايم نه بنده تو «هذا فِراقُ‌