تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٥ - تفسير آيه نور!

از آن حضرت تفسير آيه‌ اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ‌ را خواستند فرمود:

هاد لاهل السماوات و هاد لاهل الارض:

" او هدايت كننده اهل آسمانها و هدايت كننده اهل زمين است".

در حقيقت اين يكى از خواص نور الهى است، اما مسلما منحصر به آن نمى‌باشد، و به اين ترتيب تمام تفسيرهايى را كه در زمينه اين آيه گفته‌اند مى‌توان در آنچه ذكر كرديم جمع نمود كه هر كدام اشاره به يكى از ابعاد اين نور بى نظير و اين روشنايى بى مانند است.

جالب اينكه در فراز چهل و هفتم از دعاى" جوشن كبير" كه مجموعه‌اى از صفات خداوند متعال است مى‌خوانيم: يا نور النور، يا منور النور، يا خالق النور، يا مدبر النور، يا مقدر النور، يا نور كل نور، نورا قبل كل نور، يا نورا بعد كل نور، يا نورا فوق كل نور، يا نورا ليس كمثله نور!:

" اى نور نورها، و اى روشنى بخش روشنائيها، اى آفريننده نور، اى تدبير كننده نور، اى تقدير كننده نور، اى نور همه نورها، اى نور قبل از هر نور، اى نور بعد از هر نور، اى نورى كه برتر از هر نورى، و اى نورى كه همانندش نورى نيست"! و به اين ترتيب همه انوار هستى از نور او مايه مى‌گيرد، و به نور ذات پاك او منتهى مى‌شود.

*** قرآن بعد از بيان حقيقت فوق با ذكر يك مثال زيبا و دقيق چگونگى نور الهى را در اينجا مشخص مى‌كند و مى‌فرمايد:" مثل نور خداوند همانند چراغدانى است كه در آن چراغى باشد و آن چراغ در حبابى قرار گيرد، حبابى شفاف و درخشنده همچون يك ستاره فروزان" (مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكاةٍ فِيها مِصْباحٌ الْمِصْباحُ فِي زُجاجَةٍ الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌ‌).