تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٧ - ٢- بلاى شايعهسازى

از ميان مى‌برد در جامعه پخش مكن كه از آنها خواهى بود كه خداوند درباره آنها فرموده:" كسانى كه دوست مى‌دارند زشتيها در ميان مؤمنان پخش شود عذاب دردناكى در دنيا و آخرت دارند" [١] و [٢] ذكر اين نكته نيز لازم است كه" اشاعه فحشاء" اشكال مختلفى دارد:

گاه به اين مى‌شود كه دروغ و تهمتى را دامن بزند و براى اين و آن بازگو كند.

گاه به اين است كه مراكزى كه موجب فساد و نشر فحشاء است به وجود آورد.

گاه به اين است كه وسائل معصيت در اختيار مردم بگذارند و يا آنها را به گناه تشويق كنند و بالآخره گاه به اين حاصل مى‌شود كه پرده حيا را بدرند و مرتكب گناه در ملاء عام شوند، همه اينها مصداق" اشاعه فحشاء" است چرا كه مفهوم اين كلمه، وسيع و گسترده مى‌باشد (دقت كنيد).

٢- بلاى شايعه‌سازى‌

جعل و پخش شايعات دروغين و نگران كننده يكى از مهمترين شاخه‌هاى جنگ روانى توطئه‌گران است.

هنگامى كه دشمن قادر نيست از طريق رويارويى صدمه‌اى وارد كند دست به پخش شايعات مى‌زند، و از اين طريق افكار عمومى را نگران و به خود مشغول ساخته و از مسائل ضرورى و حساس منحرف مى‌كند.

شايعه‌سازى يكى از سلاحهاى مخرب براى جريحه‌دار ساختن حيثيت‌

[١] كتاب ثواب الاعمال طبق نقل تفسير نور الثقلين جلد ٢ صفحه ٥٨٢.

[٢] البته اين مسئله استثناهايى دارد از جمله موضوع شهادت در دادگاه و يا مواردى كه براى نهى از منكر هيچ راهى جز پرده برداشتن از روى زشتكارى يك نفر وجود ندارد مى‌باشد.