تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٣ - تفسير صفات برجسته مؤمنان

ترجمه:

به نام خداوند بخشنده بخشايشگر ١- مؤمنان رستگار شدند.

٢- آنها كه در نمازشان خشوع دارند.

٣- و آنها كه از لغو و بيهودگى رويگردانند.

٤- و آنها كه زكات را انجام مى‌دهند.

٥- و آنها كه دامان خود را از آلودگى به بى‌عفتى حفظ مى‌كنند.

٦- تنها آميزش جنسى با همسران و كنيزانشان دارند كه در بهره‌گيرى از آنها ملامت نمى‌شوند.

٧- و هر كس غير اين طريق را طلب كند تجاوزگر است.

٨- و آنها كه امانتها و عهد خود را مراعات مى‌كنند.

٩- و آنها كه از نمازها مواظبت مى‌نمايند.

١٠- (آرى) آنها وارثانند.

١١- كه بهشت برين را ارث مى‌برند، و جاودانه در آن خواهند ماند.

تفسير: صفات برجسته مؤمنان‌

همانگونه كه قبلا گفتيم انتخاب نام مؤمنون براى اين سوره به خاطر آيات آغاز اين سوره است كه ويژگيهاى مؤمنان را در عباراتى كوتاه، زنده و پر محتوا تشريح مى‌كند، و جالب اينكه نخست به سرنوشت لذتبخش و پر افتخار مؤمنان- پيش از بيان صفات آنها- اشاره مى‌نمايد تا شعله‌هاى شوق و عشق را در دلها براى رسيدن به اين افتخار بزرگ زنده كند.

مى‌فرمايد:" مؤمنان رستگار شدند"، و به هدف نهايى خود در تمام ابعاد رسيدند (قَدْ أَفْلَحَ الْمُؤْمِنُونَ‌).

" افلح" از ماده" فلح و فلاح" در اصل به معنى شكافتن و بريدن است، سپس به هر نوع پيروزى و رسيدن به مقصد و خوشبختى اطلاق شده است.

در حقيقت افراد پيروزمند و رستگار و خوشبخت موانع را از سر راه بر مى‌دارند