تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦٢ - تفسير سبقت گيرندگان در خيرات

٥٩- و آنها كه به پروردگارشان شرك نمى‌ورزند.

٦٠- و آنها كه نهايت كوشش را در انجام طاعات بخرج مى‌دهند اما با اين حال دلهايشان ترسناك است از اينكه سرانجام به سوى پروردگارشان باز مى‌گردند.

٦١- (آرى) چنين كسانى هستند كه در خيرات سرعت مى‌كنند و از ديگران پيشى مى‌گيرند.

تفسير: سبقت گيرندگان در خيرات‌

از آنجا كه در آيات گذشته سخن از احزاب و گروه‌هاى لجوج و متعصب و خود خواهى به ميان آمد كه تنها به عقائد خود چسبيده‌اند و خوشحالند و راه هر گونه تحقيق را به روى عقل خود بسته‌اند، در آيات مورد بحث به بعضى ديگر از پندارهاى خودبينانه آنان اشاره كرده مى‌گويد:

" آيا آنها گمان مى‌كنند اموال و فرزندانى را كه به آنان داده‌ايم ..." (أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ‌).

آيا آنها داشتن اموال سرشار و فرزندان بسيار را دليل بر حقانيت روشن خود مى‌پندارند و نشانه قرب و عظمت در درگاه خدا مى‌دانند؟.

نه، هرگز چنين نيست" بلكه آنها نمى‌فهمند" (بَلْ لا يَشْعُرُونَ‌).

آنها نمى‌دانند كه اين اموال و فرزندان فراوان در حقيقت يك نوع عذاب و مجازات يا مقدمه عذاب و كيفر براى آنها است، آنها نمى‌دانند كه خدا مى‌خواهد آنها را در ناز و نعمت فرو برد تا به هنگام گرفتار شدن در چنگال كيفر الهى، تحمل عذاب بر آنها دردناكتر باشد، زيرا اگر درهاى نعمتها به روى انسان بسته شود و آمادگى پذيرش ناراحتيها پيدا كند مجازاتها زياد دردناك نخواهد بود، اما اگر