تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٢ - تفسير سير در ارض و بيدارى دلها

عجله كسى مى‌كند كه بترسد فرصت از دستش برود و امكاناتش پايان گيرد، اما خدايى كه از ازل تا ابد بر همه چيز قادر بوده و هست، عجله براى او مطرح نيست و هميشه قادر بر انجام وعده‌هاى خود مى‌باشد.

براى او يك ساعت و يك روز و يك سال، فرق نمى‌كند:" چرا كه يك روز در نزد پروردگار تو همانند هزار سال از سالهايى است كه شما مى‌شمريد" (وَ إِنَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ‌).

بنا بر اين آنها چه از روى حقيقت و چه از روى استهزاء و مسخره، اين سخن را تكرار كنند و بگويند" چرا عذاب خدا بر سر ما نازل نمى‌شود"؟! بايد بدانند عذاب در انتظار آنها است، و دير يا زود به سراغشان مى‌آيد، و اگر مهلتى داده شود فرصتى است براى بيدارى و تجديد نظر، ولى آنها بايد توجه كنند كه بعد از نزول عذاب درهاى توبه و بازگشت به كلى بسته مى‌شود و راهى به سوى نجات نيست.

در مورد جمله‌ إِنَّ يَوْماً عِنْدَ رَبِّكَ كَأَلْفِ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ‌، علاوه بر تفسير بالا (يكسان بودن يك روز و هزار سال در برابر قدرت خدا،) تفسيرهاى ديگرى نيز ذكر كرده‌اند.

از جمله اينكه: ممكن است شما براى انجام دادن كارى يكهزار سال وقت لازم داشته باشيد اما خداوند در يك روز (بلكه كمتر) آن را انجام مى‌دهد، بنا بر اين مجازات او مقدمات زيادى نمى‌خواهد.

ديگر اينكه يك روز از ايام آخرت، همانند يكهزار سال در دنيا است (و پاداش و كيفرش نيز به همين نسبت افزايش مى‌يابد) لذا در روايتى مى‌خوانيم:

ان الفقراء يدخلون الجنة قبل الاغنياء نصف يوم، خمسمائة عام:

" تهيدستان قبل از ثروتمندان به نصف روز- پانصد سال- وارد بهشت مى‌شوند"! [١]

[١] مجمع البيان ذيل آيه.