تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣١ - تفسير سير در ارض و بيدارى دلها

" جلد اول تفسير نمونه" ذيل آيه ٧ سوره" بقره" مشروحا به آن پاسخ داده‌ايم و خلاصه و فشرده‌اش اين است.

يكى از معانى" قلب"، عقل است و يكى از معانى" صدر"، ذات و سرشت انسان.

بعلاوه قلب، مظهر عواطف است و هر گاه برقى از عواطف و ادراكهايى كه مايه حركت و جنبش است در روح انسان آشكار شود، نخستين اثرش در همين قلب جسمانى، ظاهر مى‌گردد، ضربان قلب دگرگون مى‌شود، خون با سرعت به تمام ذرات بدن انسان مى‌رسد، و نشاط و نيروى تازه‌اى به آن مى‌بخشد، بنا بر اين اگر پديده‌هاى روحى به قلب نسبت داده مى‌شود بخاطر آن است كه نخستين مظهر آن در بدن انسان قلب او است (دقت كنيد).

جالب توجه اينكه مجموعه ادراكات انسان در آيه فوق به" قلب" (عقل) و" آذان" (گوشها) نسبت داده شده است، اشاره به اينكه براى درك حقايق دو راه بيشتر وجود ندارد يا بايد انسان از درون جانش جوششى داشته باشد و مسائل را شخصا تحليل كند و به نتيجه لازم برسد، و يا گوش به سخن ناصحان مشفق، هاديان راه و پيامبران اللَّه و مردان حق بدهد و يا از هر دو راه به حقايق برسد [١]

در پاسخ به آنها بگو زياد عجله نكنيد:" خداوند هرگز از وعده خود تخلف نخواهد كرد"! (وَ لَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ وَعْدَهُ‌).

[١] اقتباس از تفسير الميزان ج ١٤ صفحه ٤٢٦.