مى‌كنند ولى در راه خدا از انفاق مالى اندك مضايقه مى‌كنند و اگر ديدى كه رنجاندن و عقوق پدر و مادر علنى و خوار شمردن آنان شايع شده و در نظر فرزندان بدترين مردم تلقى مى‌شوند، حتى فرزند خوشحال مى‌شود از اينكه بر پدر و مادرش تهمت زده شود و ديدى كه زنان بر حكومت و سلطنت چيره شده‌اند و بر هر امرى كه هوا و هوس آنان را تامين كند مسلط گشته‌اند.

و ديدى كه فرزندان به پدر و مادر خود افتراء مى‌بندند و پدر و مادر خود را نفرين مى‌كنند و از شنيدن خبر مرگشان خوشحال مى‌شوند و اگر ديدى كه وضع به اينجا كشيده كه اگر شخصى روزى بر او بگذرد كه در آن روز مرتكب گناه بزرگى نشود، فسق و فجورى انجام ندهد، كم‌فروشى و خيانتى ننمايد، به حرامى دست نيافته و يا شراب مسكرى ننوشد، در غم و اندوه فرو مى‌رود و مى‌پندارد كه آن روز او به بطالت گذشته و يك روز از عمرش ضايع شده است و ديدى كه سلطان خوردنى‌ها را احتكار مى‌كند و ديدى كه اموال ذوى القرباى رسول خدا ٦ در ناحق تقسيم مى‌شود و با آن اموال قمار مى‌كنند و شراب مى‌نوشند.

و ديدى كه با شراب خود را معالجه مى‌كنند و براى مريض تعريف و توصيف مى‌كنند كه فلان شراب براى تو بسيار نافع است و از شراب شفا مى‌طلبند و اگر ديدى كه مردم در ترك امر به معروف و نهى از منكر و ترك اعتقاد به وجوب آن با هم برابرند و ديدى كه باد به بيرق منافقين و اهل نفاق مى‌وزد، ولى بيرق اهل حق حركتى ندارد و ديدى كه مؤذن‌ها و نمازخوان‌ها در برابر مزد اذان مى‌گويند و نماز مى‌خوانند.

و ديدى كه مسجدها پر است از مردمى كه از خدا نمى‌ترسند در آنجا جمع شده‌اند، براى غيبت و خوردن گوشت اهل حق و در آن از خوبيهاى شراب مسكر، سخن مى‌گويند و ديدى كه پيشنمازى مست بر مردم نماز مى‌خواند، در حالى كه نمى‌فهمد چه مى‌خواند و كسى هم او را ملامت نمى‌كند بلكه اگر مست شود مردم از ترس، احترامش مى‌كنند و او را وا گذاشته، تعقيبش نمى‌كنند و بلكه معذورش مى‌شمارند و اگر ديدى كه فردى را دارند به صلاح و خوبى مدح و ثنا مى‌كنند كه اموال ايتام را مى‌خورد و ديدى كه قاضيان به خلاف آنچه خدا دستور داده قضاوت مى‌كنند و ديدى كه واليان به انگيزه طمع، افراد خائن را امين خود مى‌سازند.

و ديدى كه واليان ميراث (به جاى اينكه ارث را كما فرض اللَّه و طبق فرمان خدا در بين ورثه تقسيم كنند) تنها به وارثى مى‌دهند كه اهل فسق و جرأت بر خداى تعالى باشد، (رشوه و حق و حساب خود را از او مى‌گيرند) و او را آزاد مى‌گذارند تا با حق ساير ورثه هر كارى كه خواست بكند و ديدى كه در منبرها مردم را به تقوا امر مى‌كنند ولى خود گويندگان به آنچه مى‌گويند عمل نمى‌كنند و ديدى كه نماز در اوقاتش خوانده نمى‌شود، به اول وقت خواندن‌