ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٣٠٢ - بحث روايتى(رواياتى در ذيل آيات گذشته)
را تا جمله امير آن و شريفش على است از ابن عباس روايت نموده است،[١] و در نقل او بقيه حديث نيامده.
عياشى[٢] نيز آن را از عكرمه روايت كرده، و ما در سابق آن را از در المنثور نقل كرديم، و در بعضى از روايات امام رضا (ع) آمده كه فرمود: در قرآن در هيچ جايى جمله:(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا) نيامده، مگر آنكه در حق ما نازل شده است،[٣] و اين روايات از باب تطبيق كلى بر روشنترين مصداق آن است، و يا از باب باطن قرآن است.
و در همان كتاب است كه عبد اللَّه بن سنان گفته: من از امام صادق (ع) از آيه شريفه:(يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ) پرسيدم، فرمود: منظور از عقود همه پيمانها است.[٤] مؤلف: قمى نيز اين مطلب را از آن جناب در تفسير خود نقل كرده است.[٥] و در تهذيب با ذكر سند از محمد بن مسلم روايت كرده كه گفت: من از امام باقر- و يا امام صادق ٨ از كلام خداى عز و جل كه مىفرمايد:(أُحِلَّتْ لَكُمْ بَهِيمَةُ الْأَنْعامِ) پرسيدم، فرمود جنين حيوانات كه در شكم مادرند و هنوز متولد نشدهاند، در صورتى كه كرك و مو در آورده باشند زكاتشان زكات مادرشان است، (يعنى همين كه مادرش را ذبح كنند آن جنين نيز ذبح شده است) و اين جمله از كلام خداى تعالى به هر معنا كه منظور خداى تعالى باشد شامل جنين حيوانات نيز مىشود.[٦] مؤلف: اين حديث در كافى[٧] و فقيه[٨] نيز از آن جناب و از يكى از دو امام باقر و صادق ٨ روايت شده، عياشى نيز اين معنا را در تفسير خود از محمد بن مسلم از يكى از آن دو بزرگوار و به سندى ديگر از زراره از امام صادق (ع) نقل كرده[٩]، و قمى آن را در
[١] تفسير برهان، ج ١ ص ٤٣١.
[٢] تفسير عياشى، ج ١ ص ٢٨٩.
[٣] تفسير برهان، ج ١ ص ٤٣١- نقل از صحيفة الرضا.
[٤] تفسير عياشى، ج ١ ص ٢٨٩.
[٥] تفسير قمى، ج ١ ص ١٦٠.
[٦] تهذيب- ج ٩- ص ٥٨.
[٧] فروع كافى، ج ٦ ص ٢٣٤.
[٨] من لا يحضره الفقيه، يك جلدى ص ٣٩٧.
[٩] تفسير عياشى، ج ١ ص ٢٨٩.