ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٣٢٢ - پاسخ به اين توهم كه مراد از اكمال دين، نجات دادن مسلمين از مزاحمت مشركين است

و مرحوم شيخ فتال بن الفارسى در كتاب خود روضة الواعظين از امام ابى جعفر (ع) نقل كرده كه بعد از حكايت داستان رفتن رسول خدا ٦ به حج و نصب على (ع) بر ولايت، در هنگام مراجعتش به مدينه، و نازل شدن آيه مورد بحث، در آن خصوص، خطبه آن جناب در روز غدير را نقل فرموده و خطبه‌اى است بسيار طولانى.[١] مؤلف: نظير اين روايت را طبرسى در احتجاج به سندى متصل از حضرمى از ابى جعفر امام باقر (ع) نقل كرده.[٢] كلينى در كافى‌[٣] و صدوق در عيون‌[٤] هر دو روايتى با سند از عبد العزيز بن مسلم از حضرت رضا (ع) آورده‌اند، مشعر بر اينكه آيه مورد بحث در خصوص مساله ولايت نازل شده و نيز شيخ در امالى‌[٥] به سند خود از ابن ابى عمير از مفضل بن عمر از امام صادق از جدش امير المؤمنين (ع) روايتى به اين مضمون آورده و نيز طبرسى در مجمع البيان‌[٦] به سند خود از ابى هارون عبدى از ابى سعيد خدرى روايتى به اين مضمون آورده و شيخ در امالى‌[٧] به سند خود از اسحاق بن اسماعيل نيشابورى از امام صادق از پدران بزرگوارش از حسن بن على (ع) همين معنا را روايت كرده و اگر ما اين روايات بسيار و طولانى را نقل نكرديم براى اين بود كه رعايت اختصار را لازم‌تر ديديم و كسانى كه علاقمند باشند مى‌توانند خودشان به آن مصادر مراجعه كنند، هدايت خلق تنها و تنها به دست خداى تعالى است.

[١] روضة الواعظين فتال، ص ٨٩.

[٢] احتجاج طبرسى، ج ١ ص ٦٨.

[٣] اصول كافى، ج ١ ص ٢٨٩.

[٤] عيون، ج ١ ص ٢١٦ ح ١.

[٥] امالى، ج ١ ص ١٢٤.

[٦] مجمع البيان، ج ٣ ص ١٥٩.

[٧] امالى شيخ، ج ٢، ص ١٣٢.