امام سپس فرمود: و اما ميته بدين جهت تحريم شده كه احدى از آن نخورد، و نزديكش نشود، مگر آنكه بدنش ضعيف و جسمش لاغر، و مغز استخوانش سست و نسلش قطع مى‌شود، و كسى كه مردار مى‌خورد جز به مرگ ناگهانى نمى‌ميرد.

و اما خوردن خون، انسانها را چون سگ، درنده و قسى القلب مى‌سازد و رأفت و رحمت را كم مى‌كند، تا جايى كه كشتن فرزند و پدر و مادر از او احتمال مى‌رود، و دوست و همنشين او نيز از خطر او ايمن نيست.

و اما حرمت گوشت خوك بدان جهت است كه خداى تعالى در ادوار گذشته مردمى را به جرم گناهانى به صورت حيواناتى چون خوك و ميمون و خرس و ساير مسوخات مسخ كرد، و آن گاه خوردن گوشت اينگونه حيوانات را تحريم نمود، تا مردم آن را جزء غذاها و خوردنيهاى خود نشمارند، و عقوبت گناهى را كه باعث مسخ انسانهايى به صورت آن حيوان شد كوچك نشمارند.

و اما حرمت شراب به خاطر اثرى است كه شراب دارد، و فسادى كه در عقل و در اعضاى بدن مى‌گذارد، آن گاه فرمود: دائم الخمر مانند كسى است كه بت مى‌پرستد، و شراب او را دچار ارتعاش ساخته نور ايمان را از او مى‌برد، و مروتش را منهدم مى‌سازد، وادارش مى‌كند به اينكه هر گناهى چون قتل نفس، و زنا را مرتكب شود، او حتى ايمن از اين نيست كه در حال مستى با محارم جمع شود، در حالى كه خودش متوجه نباشد، كه چه مى‌كند، و شراب، كار نوشنده‌اش را به ارتكاب هر نوع شر و گناه مى‌كشاند.[١]

بحث روايتى ديگر [ (پيرامون نزول آيه اليوم اكملت لكم ... در خصوص ولايت على (ع) در روز غدير خم)]

در كتاب غاية المرام از كتاب فضائل على (ع) و او از ابى المؤيد موفق بن احمد، و او از سيد الحفاظ شهردار بن شيرويه، فرزند شهردار ديلمى نقل كرده، كه وى از همدان نامه‌اى به من نوشت، و در آن نوشته بود كه ابو الفتح عبدوس بن عبد اللَّه بن عبدوس همدانى در نامه‌اش به من نوشت، كه عبد اللَّه بن اسحاق بغوى برايم حديث كرده، كه حسين بن عليل غنوى برايم حديث كرد، كه محمد بن عبد الرحمن زراع برايم حديث كرد، كه قيس بن حفص برايم روايت كرد، كه على بن الحسين برايم نقل كرد، كه ابو هريرة از ابى سعيد خدرى برايم نقل‌

[١] تفسير عياشى، ج ١ ص ٢٩١.