کشت . مورخین نوشته‌اند بازو و انگشتان این مرد ، بقدری قوی بود که سکه‌ را با دستش می‌مالید و اثر سکه محو می‌شد . همچنین نوشته‌اند این مرد آن‌ قدر از خود چابکی و سرعت نشان داد و در شجاعت و زورمندی هنرنمایی کرد که افرادی از اصحاب علی که در صفوف جلو بودند ، به عقب رفتند تا در رو دربایستی گیر نکنند . اینجا بود که علی علیه السلام خودش آمد و با یک‌ گردش ، او را کشت و جنازه‌اش را انداخت به یک طرف . « الا رجل » ، دومی آمد ، دومی را هم کشت و فورا جنازه‌اش را انداخت روی اولی .
دوباره گفت « الا رجل » ، تا چهار نفر . دیگر کسی جرات نکرد بیاید ، آن‌ وقت علی علیه السلام آیه قرآن را خواند : « فمن اعتدی علیکم فاعتدوا علیه‌ بمثل ما اعتدی علیکم و اتقوا الله »[١] بعد گفت ای اهل شام ! شما اگر شروع نکرده بودید ، ما هم شروع نمی‌کردیم . چون شما چنین کردید ، ما هم‌ این کار را کردیم [٢] . اباعبدالله هم چنین بود . در تمام روز عاشورا ، مقید بود که جنگ را ، آنها که به ظاهر مسلمان و گوینده شهادتین بودند شروع کنند . گفت بگذارید آنها شروع بکنند ، ما هرگز شروع نمی‌کنیم .
می‌آئیم سراغ ایثار ، یکی دیگر از عناصر اخلاقی موجود در این حادثه . چه‌ نمایشگاه ایثاری بوده است کربلا ! شما ببینید آیا برای ایثار ، تجسمی‌ بهتر از داستان جناب ابوالفضل العباس می‌توان پیدا کرد ؟ یک نمونه از صدر اسلام برایتان عرض می‌کنم ولی آنجا قهرمان

[١] سوره بقره آیه . ١٩٤ [٢] وقعه الصفین تالیف نصر بن مزاحم المنقری ص . ٣١٥