می‌رفتند در صندوقخانه‌ها ، درها را از پشت می‌بستند ، بعد کسی که می‌خواست‌ جمله را نقل کند ، طرف را قسمهای مؤکد می‌داد که من به این شرط برای تو نقل می‌کنم که آن را برای احدی نقل نکنی ، مگر برای کسی که به اندازه‌ خودت قابل اعتماد باشد ، و تو هم او را به همین اندازه قسم بدهی که برای‌ شخص غیر قابل اعتماد نقل نکند . سومین جهت تقدس نهضت حسینی این است که در آن یک رشد و بینش‌ نیرومند وجود دارد . یعنی این قیام و حماسه از آن جهت مقدس است که‌ قیام کننده چیزی را می‌بیند که دیگران نمی‌بینند ، همان مثل معروف ، آنچه‌ را که دیگران در آینه نمی‌بینند او در خشت خام می‌بیند . اثر کار خودش را می‌بیند ، منطقی دارد مافوق منطق افراد عادی ، مافوق منطق عقلائی که در اجتماع هستند . ابن‌عباس ، ابن‌حنفیه ، ابن‌عمر و عده زیادی در کمال خلوص‌ نیت ، حسین‌بن‌علی ( علیهماالسلام ) را از رفتن به کربلا نهی می‌کردند ، آنها روی منطق خودشان حق داشتند ، ولی حسین ( ع ) چیزی را می‌دید که آنها نمی‌دیدند . نه آنها به اندازه حسین‌بن‌علی ( علیهماالسلام ) خطر را احساس‌ می‌کردند و نه می‌توانستند بفهمند که چنین قیامی در آینده چه آثار بزرگی‌ دارد . اما او بطور واضح می‌دید . چندین بار گفت : به خدا قسم اینها مرا خواهند کشت ، و به خدا قسم که با کشته شدن من ، اوضاع اینها زیرورو خواهد شد . این بینش قوی اوست . حسین‌بن‌علی علیهماالسلام یک روح بزرگ و یک روح مقدس است . اساسا روح‌ که بزرگ شد ، تن به زحمت می‌افتد ، و روح که کوچک شد ، تن آسایش پیدا می‌کند . این خود یک حسابی است . این عباسها