بگوید مگر تحریف چه عیبی دارد ؟ چه ضرری دارد ؟ چه خطری دارد ؟ خطر تحریف فوق‌العاده زیاد است . تحریف ضربت غیر مستقیم است که از ضربت‌ مستقیم کاری تر است . یک کتاب که تحریف می‌شود ( چه تحریف لفظی ، چه‌ تحریف معنوی ) اگر کتاب هدایت باشد ، تبدیل به کتاب ضلالت می‌شود، اگر کتاب سعادت باشد تبدیل به کتاب شقاوت می‌شود . اگر کتابی باشد که‌ انسان را رو به بالا می‌برد ، در اثر تحریف رو به پائین می‌آورد . اساسا آن‌ حقیقت را بکلی عوض می‌کند . نه تنها بدون خاصیت می‌کند ، بلکه اثر معکوس می‌بخشد .
هر چیزی آفتی متناسب با خودش دارد ، پیغمبراکرم ( ص ) می‌فرماید : « آفة الدین ثلاثة : فقیه فاجر ، امام جائر ، مجتهد جاهل » [١] ، سه چیز آفت دین است : ١ - دانشمند بدعمل ، فاسق و فاجر . ٢ - زعیم و پیشوای ستمکار . ٣ مقدس‌ نادان .
پیغمبر اکرم اینها را بعنوان آفتهای دین می‌شمرد . همان طور که جمادات‌ ، نباتات و حیوانات آفتهای مخصوص بخود دارند ، بدن انسانها آفتهای‌ مخصوص به خود دارد ، دین ، آئین و مسلک هم آفت مخصوص به خود دارد .
تحریف ، که بوسیله دو صنف از آن سه صنفی که پیغمبر اکرم فرمود ، یعنی‌ عالم بد عمل و فاسق ، و مقدس نادان ایجاد می‌شود ، آفت دین است ، دین‌ را از بین می‌برد . تحریف چون موضوع را عوض می‌کند مردم آن را بعنوان‌ حقیقت می‌پذیرند ، اما نتیجه معکوس می‌گیرند .

[١] جامع الصغیر ، ج ١ ، ص . ٤