حماسه حسینی 1 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٢٦

« الشیطان »[١] شیطان این دو را وسوسه کرد . نمی‌گوید که یکی را وسوسه‌ کرد و او دیگری را وسوسه کرد . « فدلاهما بغرور »[٢] باز " هما " ضمیر تثنیه است « و قاسمهما انی لکما لمن الناصحین »[٣] آنجا که‌ خواست فریب بدهد ، جلوی هر دوی آنها قسم دروغ خورد . آدم همان مقدار لغزش کرد که حوا و حوا همان مقدار لغزش کرد که آدم . اسلام این فکر را ، این دروغی را که به تاریخ مذهبها بسته بودند ، زدود و بیان داشت که‌ جریان عصیان انسان ، چنین نیست که شیطان زن را وسوسه می‌کند و زن مرد را و بنابراین زن یعنی عنصر گناه . و شاید برای همین است که قرآن گویی‌ عنایت دارد که در کنار قدیسین از قدیسات بزرگ یاد کند که تمامشان در مواردی بر آن قدیسین علو و برتری داشته‌اند .
در داستان ابراهیم ، از ساره با چه تجلیلی یاد می‌کند ! در این حد که‌ همان طور که ابراهیم با ملکوت ارتباط داشت و چشم ملکوتی داشت ، فرشتگان را می‌دید و صدای ملائکه را می‌شنید ساره نیز صدای آنها را می‌شنید .
وقتی به ابراهیم گفتند خداوند می‌خواهد به شما ( ابراهیم پیر مرد و ساره‌ پیر زن ) فرزندی بدهد ، صدای ساره بلند شد ، گفت : « ا الد و انا عجوز و هذا بعلی شیخا »[٤] من پیر زن با این شوهر پیر مرد ؟ ! ما سر پیری می‌خواهیم بچه دار بشویم ؟ ! ملائکه در حالی که‌ مخاطبشان ساره است