از آنها پرسیدند شما مقلد کی هستید ؟ همه گفتند ما مقلد شما هستیم ، فرمودند اگر مقلد من هستید ، فتوای من این است که این شبیه‌هایی که شما به این شکل در می‌آورید حرام است . با کمال صراحت به آقا عرض کردند که‌ آقا ما در تمام سال مقلد شما هستیم ، الا این سه چهار روز که ابدا از شما تقلید نمی‌کنیم ! گفتند و رفتند و به حرف مرجع تقلیدشان اعتنا نکردند .
خوب این نشان می‌دهد که هدف ، امام حسین ( ع ) نیست ، هدف ، اسلام‌ نیست ، نمایشی است که از آن استفاده‌های دیگری و لااقل لذتی می‌برند . این‌ ، شکل قدیمیش بود .
شکل مدرنش را ما امروز در نمایشهایی که برای عرفا و فلاسفه ، هر چند وقت یک بار در خارج و داخل به عنوان کنگره‌ای بزرگ به نام فلان عارف‌ بزرگ مثلا مولوی تشکیل می‌دهند ، می‌بینیم . یک چیزی هم می‌گویند که عرفا مجلس سماع دارند که در خودمجلس‌سماع هزار حرف است . حالا گیرم آن مرد عارف مجلس سماعی هم داشته است ، آن مجلس سماع مشروع یا نامشروع بوده‌ من کار ندارم ، ولی آن مجلس سماع قدر مسلم این طور نبوده که چهار تا رقاص و مطربی که آنچه که سرشان نمی‌شود معانی عرفانی است ، در آن شرکت‌ می‌کرده‌اند . بعد ما می‌بینیم وقتی که جشن هفتصدمین سال مولوی را می‌گیرند ، [١] یگانه کاری که شده این است که یک عده رقاص آورده‌اند و به اصطلاح‌ مجلس سماع درست کرده‌اند ، یک

[١] اشاره به کنگره‌ای است که بوسیله رژیم منحوس گذشته برگزار شد .