حماسه حسینی 1 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٤٠
کتاب را میخواند . به کتاب دیگری دست نمیزند تا مطالبی که در این کتاب خوانده ، در ذهنش وارد بشود . به این حد نیز قناعت نمیکند . در نوبت سوم مطالب خوبی را که در این کتاب تشخیص داده است و لازم میداند ، در ورقه های منظمی فیش برداری میکند ، یادداشت میکند ، یعنی یک حافظه کتبی برای خودش درست میکند که تا آخر عمر هر وقت بخواهد ، بتواند فورا به آن مطالب مراجعه کند . این کتاب را که تمام کرد ، کتابهای دیگری را که متناسب با همین موضوع هستند مطالعه میکند . بعد از مدتی از مطالعه کردن این جور کتابها بینیاز میشود . بعد میرود سراغ یک سلسله کتابهای دیگر . اما آدمی که امروز این کتاب ، فردا آن کتاب و پس فردا کتاب دیگری را مطالعه میکند ، مثل کسی میشود که وقتی میخواهد » ذا بخورد ، یک لقمه از این ، دو لقمه از آن ، چهار لقمه از نوع دیگر و پنج لقمه از آن دیگری میخورد . آخر معده خودش را فاسد میکند . کاری هم انجام نداده است . اینها مربوط است به سبک و روش و اسلوب . مسئله تبلیغ به همان معنای صحیح و واقعی ، رساندن و شناساندن یک پیام به مردم است ، آگاه ساختن مردم به یک پیام و معتقد کردن و متمایل نمودن و جلب کردن نظرهای مردم به یک پیام است . رساندن یک پیام ، اسلوب و روش صحیح میخواهد و تنها با روش صحیح است که تبلیغ موفقیت آمیز خواهد بود . اگر عکس این روش را انتخاب بکنید ، نه تنها نتیجه مثبت نخواهد داشت ، بلکه نتیجه معکوس خواهد داد . وقتی انسان در مطلبی دقت میکند و به آن