و موفقیت کار اینها بیشتر بوده است . سرش چیست ؟ می‌گویند سرش این است که اسلوب علماء یک مرتبه تغییر کرد . از وقتی‌ که اسلوب علماء در تحقیق عوض شد ، سرعت پیشروی علم بیشتر شد . اسلوبها در موفقیتها نقش دارند . ممکن است شما یک فرد نابغه و باهوش و با استعداد و پرکاری را در راس یک مؤسسه قرار بدهید و نتواند اداره بکند . فرد دیگری را که به اندازه او نبوغی از نظر حافظه و هوش و استعداد و درک ندارد ، در راس همان مؤسسه قرار بدهید و بهتر اداره بکند ، از باب‌ اینکه سبک و روش او بهتر است . مثال واضحتر و روشنتری بزنیم : مکرر افرادی را دیده‌ایم که بسیار باهوش‌ ، با استعداد و پر حافظه هستند ، اما موفقیت اینها در یادگیری ، کمتر از موفقیت کسانی است که از نظر هوش و حافظه و قدرت کار ، در سطح‌ پائینتری قرار دارند . چرا ؟ برای اینکه سبک کار اینها بهتر است . مثلا یک آدم خیلی پر حافظه ممکن است در شبانه روز شانزده ساعت یکسره کار بکند . اما چگونه ؟ یک کتاب را از اول تا آخر مطالعه می‌کند . بعد فورا کتاب دیگری را برمی‌دارد و مطالعه می‌کند . در صورتی که این کتاب در یک‌ رشته است و آن کتاب در یک رشته دیگر . بعد کتابی دیگر ، بعد یک درس‌ دیگر ، یک بلبشوئی راه می‌اندازد . ولی یک نفر ممکن است که قدرت هشت‌ ساعت کار بیشتر نداشته باشد ، ولی وقتی کتابی را مطالعه می‌کند اولا با دقت می‌خواند نه با تندی ، ثانیا به یک دور خواندن اکتفا نمی‌کند ، یک‌ بار دیگر همین