می‌گوئیم آن وقت شما خواهید فهمید که ما خیلی از این شرایط را واجد نیستیم . اولا خود واعظ باید پاکدل باشد . بعد می‌گوید : بعبارش بلیغة و نغمة رخیمة آهنگ صدای آن واعظ باید آهنگ خوبی باشد تا بهتر بر دل مستمع‌ اثر بگذارد . سخن واعظ باید بلیغ باشد تا بر روح مستمع اثر بگذارد . خود قیافه واعظ در میزان تأثیر سخن او مؤثر است . اینها را عرض می‌کنم برای‌ اینکه بدانید که معنی رساندن خودش نقش مهمی دارد . اینها وسیله است ، خصوصیات است ، کیفیات است ، وسائلی است که پیام را می‌خواهد به‌ اطراف و اکناف ، به افراد و اشخاص برساند .
باز مسئله دیگری عرض بکنم : خود قرآن خواندن چطور ؟ البته قرآن مثل‌ اذان نیست . برای اذان یک نفر بالای مأذنه می‌رود و اذان می‌گوید و گفته‌اند مؤذن باید صیت باشد ، ولی قرآن را همه می‌خوانند . همه کسانی که‌ می‌خوانند ، موظفند آن را هر چه می‌توانند زیبا بخوانند . این ، هم در روح‌ قاری بهتر اثر می‌گذارد و هم در روح شنونده . این مسئله ترتیل در قرآن : « و رتل القرآن ترتیلا »[١] یعنی چه ؟ یعنی وقتی که کلمات را می‌خوانی‌ آنقدر تند نخوان که چسبیده به یکدیگر باشد ، آنقدر هم بین آنها فاصله‌ نینداز که این کلمه از آن کلمه بی‌خبر باشد . طوری این کلمات را بخوان که‌ حالت القائی داشته باشد . جوری بخوان که گوئی خودت داری با خودت حرف‌ می‌زنی . به قول

[١] سوره مزمل آیه . ٤