می‌ریختند . مردی است به نام " همام " ، از امیرالمؤمنین ( ع ) درخواست کرد که سیمای پرهیزکاران را برای من توضیح بده ، رسم کن . اول‌ حضرت امتناع کردند ، دو سه جمله گفتند . گفت کافی نیست من می‌خواهم شما سیمای پرهیزکاران را به طور کامل برای من بیان بکنید . علی علیه‌السلام‌ فی‌المجلس شروع می‌کند سیمای متقیان را بیان کردن ، متقیان شبشان این‌جور است ، روزشان این‌جور است ، لباس پوشیدنشان این‌جور است ، معاشرتشان‌ این‌جور است ، قرآن خواندنشان این‌جور است . من یک دفعه شمردم ، یکصدوسی‌ وصف در چهل جمله فی‌المجلس برای متقیان بیان کرده است . این مرد همین‌ طور که می‌شنید التهابش بیشتر می‌شد ، یک مرتبه فریاد کشید و مرد ، اصلا قالب تهی کرد . امیرالمؤمنین ( ع ) فرمود : « هکذا تصنع المواعظ البالغه‌ باهلها » [١] ، سخن اگر رسا و دل اگر قابل باشد ، چنین می‌کند .
برویم سراغ دعاها ، در دعا انسان با خدا حرف می‌زند . از این جهت که‌ سخن و لفظ ، تأثیری ندارد . ولی دعاهای ما در عالیترین حد فصاحت و زیبائی است . چرا ؟ برای اینکه آن زیبائی دعا باید کمکی باشد برای اینکه‌ محتوای دعا را به قلب انسان برساند . چرا مستحب است مؤذن صیت یعنی‌ خوش‌صدا باشد ؟ این در متن فقه اسلامی آمده است . الله اکبر که معنایش‌ فرق نمی‌کند که خوش‌صدا بگوید یا بدصدا ، اشهد ان لااله الاالله که معنایش‌ فرق نمی‌کند که یک خوش صدا بگوید یا یک بدصدا ، ولی انسان وقتی‌ الله‌اکبر را از

[١] نهج‌البلاغه فیض‌الاسلام ، خطبه ١٨٤ ، معروف به خطبه همام ص ٦١٨.