که یکی از متون اصلی ادبیات عربی در علم معانی و بیان و بدیع است ، از اوست . و همچنین اشخاص دیگر . مثلا مرحوم مجلسی رضوان الله علیه ، از علمای بزرگ شیعه است که در عین حال یک واعظ و خطیب بوده است . در گذشته در میان علمای اسلام مقام خطیب و مبلغ و واعظ ، مقام کسی که‌ اسلام را معرفی می‌کرد ، همپایه مقام مرجعیت تقلید بود ، یعنی همین طور که‌ امروز اگر کسی ادعا کند که من رساله نوشته‌ام و مرجع تقلیدم ، محال است‌ که شما قبول بکنید ، و می‌پرسید خوب آقا کجا و پیش کدام مجتهد درس‌ خوانده ؟ و این آقا سنش هنوز مثلا چهل سال بیشتر نیست ، در گذشته در مورد یک مبلغ نیز اینچنین دقیق بودند . در سن چهل سالگی ادعا می‌کند که‌ من مرجع تقلید هستم ، دیگر نمی‌داند که نه آقا ، درس خواندن خیلی لازم‌ است ، چهل ، پنجاه سال درس خواندن لازم است تا کسی به این پایه برسد که‌ بتوان او را مجتهد ، فقیه ، مفتی و شایسته برای استنباط و استخراج احکام‌ فقهی و شرعی دانست . مثلا اگر می‌گویند مرحوم آیت الله بروجردی ، شما اجمالا و بطور سربسته می‌دانید که این مرد چندین سال زحمت کشیده است ، تا نزدیک سی سالگی در اصفهان بوده ، در این شهر اساتید بزرگی دیده ، فقه و اصول و فلسفه و منطق را تحصیل کرده است . در حالی که در اصفهان یک‌ استاد محقق و مجتهد بوده و به مقام اجتهاد رسیده است ، به نجف می‌رود و در حوزه درس مرحوم آیت الله آخوند