حماسه حسینی 1 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٢٧

نه ابراهیم ، گفتند : « اتعجبین من امر الله »[١] ساره ! آیا از برکت‌ الهی و خداوندی به خانواده شما تعجب می‌کنید ؟ همچنین قرآن وقتی اسم مادر موسی را می‌برد می‌فرماید : « و اوحینا الی ام موسی ان ارضعیه »[٢] ما وحی فرستادیم به مادر موسی که خودت فرزندت را شیر بده « فاذا خفت علیه فالقیه فی الیم و لا تخافی و لا تحزنی انا رادوه الیک‌ و جاعلوه من المرسلین »[٣] .
قرآن به داستان مریم که می‌رسد ، بیداد می‌کند . پیغمبران در مقابل این‌ زن می‌آیند زانو می‌زنند . زکریا وقتی می‌آید مریم را می‌بیند در حالتی‌ می‌بیند که مریم با نعمتهایی به سر می‌برد که در تمام آن سرزمین وجود ندارد . تعجب می‌کند . قرآن می‌گوید در حالی که مریم در محراب عبادت بود ، فرشتگان الهی با این زن سخن می‌گفتند : « اذ قالت الملائکه یا مریم ان‌ الله یبشرک بکلمه منه اسمه المسیح عیسی بن مریم وجیها فی الدنیا و الاخره‌ و من المقربین »[٤] ملائکه مستقیما با خودش صحبت می‌کردند . مریم‌ مبعوث نبوده و این را قرآن درست نمی‌داند که یک زن را بفرستد توی زن و مرد . مریم ، برخلاف شانس مبعو ث نبود ولی از بسیاری از مبعوثها عالیمقامتر بود . بدون شک و شبهه ، مریم غیر مبعوث از خود زکریا که‌ مبعوث بوده عالیمقامتر و والامقامتر بود .
قرآن راجع به حضرت صدیقه طاهره می‌فرماید : « انا اعطیناک »