حماسه حسینی 1 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢٩٨

خاک داغ می‌گذارد و می‌گوید : « بسم الله و بالله و علی مله رسول الله » [١] از این به بعد که نگاه می‌کنیم می بینیم نهضت حسینی ، نهضتی است‌ عرفانی ، خلوص الی الله ، فقط و فقط حسین است و خدای خودش ، گوئی چیز دیگری در کار نیست . اما از یک زاویه دیگر که نگاه می‌کنیم ( از دیدی که‌ دعبل و کمیت اسدی و امثال اینها نگریسته‌اند ) ، مرد پرخاشگری را می‌بینیم‌ که در مقابل دستگاه جبار قیام کرده است و به هیچ نحو نمی‌شود او را تسلیم‌ کرد . گویی از دهانش آتش می‌بارد ، همه‌اش دم از عزت و شرافت و آزادی‌ می‌زند : « لا و الله لا اعطیکم بیدی اعطاء الذلیل و لا افر فرار العبید » [٢] ، من هرگز دست ذلت به شما نمی‌دهم و مانند بردگان فرار نمی‌کنم ، محال است ، « هیهات منا الذله [٣] ، الموت اولی من رکوب العار [٤] ، لا اری الموت الا سعاده و الحیواه مع الظالمین الا برما » [٥] ، هر کدام را در یک جا گفته است . اینها را که آدم نگاه می‌کند ، می‌بیند حماسه است و شجاعت ، و به تعبیر اعراب ابا ، یعنی عصیان و امتناع و زیر بار نرفتن است . عرب آن مردمی را که حاضر نیستند زیر بار ظلم و زور بروند " ابات " می‌گوید ، یعنی مردمی که به هیچ وجه زیر بار زور نمی‌روند . ابن ابی الحدید یک عالم سنی است ، می‌گوید : حسین بن علی علیه‌ السلام سید ابات است .