امام حسین را برای همیشه در دنیا جاوید و ثابت و باقی ماندنی می‌کند . در عصر تاسوعا دشمن حمله می‌کند . حضرت ، برادرشان ابوالفضل را می‌فرستند و به او می‌فرمایند : من می‌خواهم امشب را با خدای خودم راز و نیاز کنم و نماز بخوانم ، دعا و استغفار کنم ، تو به هر زبانی که می‌خواهی امشب‌ اینها را منصرف کن تا فردا . البته با آنها خواهیم جنگید . آنها بالاخره‌ منصرف می‌شوند . اباعبدالله علیه السلام در شب عاشورا چندین کار انجام‌ داد که تاریخ نوشته است . یکی از کارها این بود که به اصحاب ( مخصوصا افرادی که اهل این فن‌ بودند ) دستور داد که همین امشب ، شمشیرها و نیزه‌هایتان را آماده کنید ، و خودشان هم سرکشی می‌کردند . مردی بود به نام جون که اهل این کار یعنی‌ اصلاح اسلحه بود . حضرت می‌رفتند و از کار او سرکشی می‌کردند . کار دیگری‌ که اباعبدالله در آن شب کردند ، این بود که دستور دادند که همان شبانه‌ خیمه‌ها را که از هم دور بودند نزدیک یکدیگر قرار دهند ، و آنچنان نزدیک‌ آوردند که طنابهای خیمه‌ها در داخل یکدیگر فرو رفت بگونه‌ای که عبور یک‌ نفر از بین دو خیمه ممکن نبود . بعد هم دستور دادند خیمه ها را به شکل‌ هلال نصب کنند و همان شبانه در پشت خیمه‌ها گودالی حفر کنند بطوری که‌ اسبها نتوانند از روی آن بپرند و دشمن از پشت حمله نکند . همچنین دستور داد مقداری از خار و خاشاکهایی که در آنجا زیاد بود را انباشته کنند تا صبح عاشورا آنها را آتش بزنند که تا اینها زنده هستند ، دشمن نتواند از پشت خیمه‌ها بیاید یعنی فقط از روبرو و راست و چپ با دشمن مواجه باشند و از پشت