حماسه حسینی 1 - مطهری، مرتضی - الصفحة ٢١٣
هم خیلی زیاد بوده است ) که در واقع نوعی نمایش از حادثه کربلا بود . نمایش قضیه کربلا فیحدذاته بدون شک اشکال ندارد ، یعنی نمایش از آن جهت که نمایش است اشکال ندارد . ولی ما میدیدیم و همه اطلاع دارند که خود مسئله شبیهخوانی برای مردم هدف شده بود . دیگر هدف امامحسین ( ع ) و ارائه داستان کربلا و مجسم کردن آن حادثه مطرح نبود . هزاران چیز در شبیهخوانی داخل شده بود که آن را به هر چیزی شبیه میکرد غیر از حادثه کربلا و قضیه امامحسین ( ع ) ، و چه خیانتها و شهوترانیها و اکاذیب و حقهبازیها در همین شبیهخوانیها میشد که گاهی به طور قطع مرتکب امر حرام میشدند . به هیچ چیز پایبند نبودند . از بچگی این در یادم هست که در همین محل خودمان که فریمان است ، همیشه مسئله شبیهخوانی مورد نزاع مرحوم ابوی ما رضواناللهعلیه و مردم بود ، گو اینکه ایشان در اثر نفوذی که داشتند تا حد زیادی در آن منطقه جلوی این مسئله را گرفته بودند ، ولی همیشه یک کشمکش در این مورد وجود داشت . ایشان میگفتند که شما کارهای مسلمالحرامی را به نام امامحسین ( ع ) مرتکب میشوید و این ، کار درستی نیست . در سالهایی که در قم بودیم یادم هست که در آنجا هم یک نمایشها و شبیههای خیلی مزخرفی در میان مردم بود . سالهای اول مرجعیت مرحوم آیتالله بروجردی رضواناللهعلیه بود که قدرت فوقالعاده داشتند . قبل از محرم بود به ایشان گفتند که وضع شبیهخوانی ما این جور است . دعوت کردند ، تمام رؤسای هیئتها به منزل ایشان آمدند ،