است ، سخنرانی است ، کتاب است ، نوشتن است ، نثر است ، شعر است ، والا این منبر هم که الان در اینجا قرار دارد ، خودش یک وسیله و ابزار برای تبلیغ است ، این میکروفن که در اینجا قرار گرفته است ، خودش یک‌ وسیله و ابزار برای گفتن و رساندن پیام است ، و هزاران وسیله دیگر . البته اولین شرط رساندن یک پیام الهی این است که از هر گونه وسیله‌ای‌ نمی‌توان استفاده کرد . یعنی برای اینکه پیام الهی رسانده بشود و برای‌ اینکه هدف مقدس است ، نباید انسان این جور خیال بکند که از هر وسیله‌ که شد برای رسیدن به این هدف باید استفاده بکنیم ، می‌خواهد این وسیله‌ مشروع باشد و یا نامشروع . می‌گویند الغایات ، تبررالمبادی ، یعنی‌ نتیجه‌ها مقدمات را تجویز می‌کنند . همین قدر که هدف ، هدف درستی بود ، دیگر به مقدمه نگاه نکن . چنین اصلی ، مطرود است . ما اگر بخواهیم برای‌ یک هدف مقدس قدم برداریم ، از یک وسیله مقدس و حداقل از یک وسیله‌ مشروع می‌توانیم استفاده بکنیم . اگر وسیله نامشروع بود ، نباید به طرف‌ آن برویم . در اینجا ما می‌بینیم که گاهی از اوقات برای هدفهائی که خود هدف ، فی حد ذاته مشروع است ، از وسائلی استفاده می‌کنند و استفاده‌ می‌شود که این وسائل نامشروع است و خود این می‌رساند که کسانی که وانمود می‌کنند ما چنان هدفی داریم و اینها وسیله است ، خود همان وسیله برای‌ آنها هدف است . برای مثال در قدیم موضوعی بود به نام شبیه‌خوانی ( در تهران