مشرع نیستند . اینست که پیغمبران خدا دو دسته‌اند : پیغمبرانی که هم‌ مشروعند و هم مبلغ ، و پیغمبرانی که فقط مبلغند . پیغمبران مشرع یعنی‌ پیغمبران قانونگزار که عده‌شان خیلی کم است ، جمعا پنج تا می‌شوند : نوح ، ابراهیم ، موسی ، عیسی و خاتم الانبیاء صلی الله علیه و آله وسلم . ولی‌ همه پیغمبران ، مبلغ رسالات الهی هستند همچنانکه آمر به معروف و ناهی از منکر هستند . اینکه شنیده‌اید یکصد و بیست و چهار هزار پیغمبر آمده‌اند ، هر پیغمبری ، برای بشر قانون نیاورده ، آنها که قانون آورده‌اند محدودند . سایر پیغمبران مبلغ پیامی بوده‌اند ، که پیغمبران مشرع آورده‌اند ، و آنها را پیغمبران تبلیغی باید گفت . همان طوری که بعد از پیغمبر آخرالزمان و خاتم ، پیغمبر مشرعی نخواهد آمد ، بعد از او پیغمبر مبلغی هم نخواهد آمد ، ولی مبلغ باید باشد ، چطور ؟ چون دوره ختمیه دوره کمال و بلوغ بشر است‌ ، در این دوره آن وظیفه‌ای را که صدوبیست و چهار هزار پیغمبر منهای پنج‌ تا انجام می‌دادند ( و در واقع خدا خودش انجام می‌داد ، یعنی پیغمبرانی را برای این کار مبعوث می‌کرد ) ، یعنی تبلیغ را ، باید مردم عادی انجام‌ بدهند ، غیر پیغمبران باید انجام بدهند ، علماء و غیر علماء باید انجام‌ بدهند . این است که مبلغین واقعی اسلام ، پیامبران پیامبرند ، یعنی پیام‌ پیامبر را به مردم می‌رسانند . اما ، شرط موفقیت یک پیام چیست ؟ چگونه پیامی می‌تواند موفق بشود ؟ آیا اسلام خودش پیام موفقی بوده است ؟ اگر آری ، راز موفقیت اسلام در چیست ؟ شرایط موفقیت یک پیام چهار چیز است که اگر این چهار شرط در یک جا جمع بشود ، موفقیت آن پیام