قیام و انقلاب مهدی - مطهری، مرتضی - الصفحة ٧٨

خوشم از سوختن خویش از آنک

سوختم ، بزم تو روشن کردم

گرچه یک روزن امید نماند

جلوه‌ها بر در و روزن کردم

تا فروزنده شود زیب و زرت

جان ز روی و دل از آهن کردم

خرمن عمر من ار سوخته شد

حاصل شوق تو ، خرمن کردم

کارهائی که شمردی بر من

تو نکردی ، همه را من کردم

انسان که در روز در پرتو خورشید تلاش می‌کند و یا شب در پرتو چراغ یا شمع کاری انجام می‌دهد به همه چیز توجه دارد جز به آنچه پرتو افشانی می‌کند که اگر پرتو افشانی او نبود همه حرکتها متوقف و همه جنب و جوشها راکد می‌شد شهدا پرتو افشانان و شمعهای فروزنده اجتماعند که اگر پرتو افشانی‌ آنها در ظلمات استبدادها و استعبادها نبود بشر ره به جائی نمی‌برد . قرآن کریم تعبیر لطیفی دارد درباره رسول اکرم که او را " سراج منیر " چراغ نور افشان می‌خواند . در این تعبیر مفهوم ظلمت زدائی که توأم با سوختن و روشن کردن است گنجانیده