قیام و انقلاب مهدی - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢٧
به هر حال اصحاب را جمع کرد ، و خطبهای خواند که بسیار بسیار غرا و عالی است . این خطبه عطف به حادثهای بود که در عصر همان روز پیش آمده بود . شنیدهاید که در عصر تاسوعا تکلیف یکسره شد و فقط مهلتی داده شد برای فردا ، تکلیف قطعی بود ، بعد از قطعی شدن تکلیف ابا عبدالله اصحاب را جمع کردند ، راوی امام زین العابدین علیه السلام است که خودشان آنجا بودهاند ، میفرماید : آن خیمهای که امام علیه السلام اصحاب خود را در آن خیمه جمع کرد مجاور خیمهای بود که من در آنجا بستری بودم ، پدرم وقتی اصحابش را جمع کرد ، خدا را ثنا گفت : " « اثنی علی الله احسن الثناء و احمد علی السراء و الضراء اللهم انی احمدک علی ان اکرمتنا بالنبوش - و علمتنا القرآن و فقهتنا فی الدین » " : من خدا را ثنا میگویم ، عالیترین ثناها ، همیشه سپاسگزار بوده و هستم ، در هر شرایطی ، قرار بگیرم . آنکه در طریق حق و حقیقت گام برمیدارد ، در هر شرایطی قرار بگیرد ، برای او خیر است . مرد حق در هر شرایطی ، وظیفه خاص خویش را میشناسد و با انجام وظیفه و مسئولیت هیچ پیش آمدی شر نیست . در طریقت پیش سالک هر چه آید خیر او است در صراط المستقیم ای دل کسی گمراه نیست