و آن فنان و صنعتگر یا هنرمند است ، و دیگری به حکمتهای عملی و راهنمائیهای خود . اما شهید به خون خود ، و در حقیقت به تمام وجود و هستی خود ارزش و ابدیت و جاودانگی می‌بخشد . خون شهید برای همیشه در رگهای اجتماع می‌جهد . در حقیقت هر گروه دیگر به قسمتی از مایملک خود جاودانگی می‌بخشد و شهید به تمام مایملک خود . لهذا پیغمبر فرمود : « فوق‌ کل ذی بر بر حتی یقتل فی سبیل الله واذا قتل فی سبیل الله فلیس فوقه بر» . یعنی بالا دست هر نیکوکاری ، نیکوکاری دیگری است ، تا آنگاه که در راه‌ خدا شهید شود ، همین که در راه خدا شهید شد ، دیگر بالا دست ندارد .

شفاعت شهید

در حدیث است که خداوند شفاعت سه طبقه را در قیامت قبول می‌کند ، یکی‌ طبقه انبیاء ، بعد از آنها طبقه علماء ( در اینجا چون اسم اوصیا ذکر نشده‌ است ، و روایت هم از ائمه ما هست ، پس مقصود از علماء علمای ربانی‌ هستند که در درجه اول ، شامل خود ائمه اطهار می‌شود و در درجه بعد شامل‌ علمایی که واقعا راه آنها را در پیش گرفته‌اند ) . بعد فرمود : ثم‌ الشهداء ، از این دو طبقه : از طبقه انبیاء و طبقه ائمه و علمائیکه راه‌ ائمه را در پیش گرفته‌اند ، که بگذریم ، طبقه‌ایکه در قیامت ظهور میکند برای شفاعت ، طبقه شهداء هستند .