عبادت - بلکه افضل عبادات - شمرده شده است . اصل انتظار فرج از یک‌ اصل کلی اسلامی و قرآنی دیگر استنتاج می‌شود و آن اصل " حرمت یأس از روح‌ الله " است . مردم مؤمن به عنایات الهی ، هرگز و در هیچ شرائطی امید خویش را از دست نمی‌دهند و تسلیم یأس و ناامیدی و بیهوده گرائی نمی‌گردند . چیزی که‌ هست این انتظار فرج و این عدم یأس از روح الله در مورد یک عنایت‌ عمومی و بشری است ، نه شخصی یا گروهی ، و به علاوه ، توأم است بانویدهای‌ خاص و مشخص که به آن قطعیت داده است .

دو گونه انتظار

انتظار فرج و آرزو و امید و دلبستن و به آینده دو گونه است : انتظاری‌ که سازنده و نگهدارنده است ، تعهد آور است ، نیرو آفرین و تحرک بخش‌ است ، به گونه‌ای است که می‌تواند نوعی عبادت و حق پرستی شمرده شود ، و انتظاری که گناه است ، ویرانگر است اسارت بخش است ، فلج کننده است‌ و نوعی " ابا حیگری " باید محسوب گردد . این دو نوع انتظار فرج ، معلول دو نوع برداشت از ظهور عظیم مهدی موعود است . و این دو نوع برداشت به