هر کس و هر گروه منطقی دارد ، یعنی طرز تفکری دارد ، هر کس پیش خود معیارها و مقیاسها دارد و با آن معیارها و مقیاسها درباره کارها و بایدها و نبایدها قضاوت می‌کند . شهید منطق ویژه‌ای دارد ، و " منطق شهید " ، را با منطق افراد معمولی‌ نمیشود سنجید . شهید را نمی‌شود در منطق افراد معمولی گنجاند ، منطق او بالاتر است ، منطقی است آمیخته با منطق عشق از یکطرف ، و منطق اصلاح و مصلح از طرف دیگر . یعنی دو منطق را اگر با یکدیگر ترکیب کنید : منطق یک مصلح دلسوخته‌ برای اجتماع خودش ، و منطق یک عارف عاشق لقای پروردگار خودش ، و به‌ تعبیر دیگر اگر شور یک عارف عاشق پروردگار را با منطق یک نفر مصلح ، با همدیگر ترکیب بکنید از آنها " منطق شهید " در می‌آید ، شاید این‌ تعبیر هم نارسا باشد . لهذا می‌بینیم ، وقتیکه ابا عبدالله ( ع ) می‌خواهد بطرف کوفه بیاید ، عقلای قوم ، ایشان را منع میکنند ، می‌گویند