مدعی است که نبرد میان انسان رسیده به عقیده و ایمان و جویای آرمان و وارسته از اسارت طبیعت و محیط و غرایز حیوانی ، با انسان‌های منحط سر در آخور حیوان صفت ، همواره وجود داشته است و نقش اصلی در پیشبرد تاریخ‌ داشته است . روشنفکری به معنی خود آگاهی اجتماعی ریشه فطری دارد نه ریشه‌ طبقاتی و در پرتو ایمان در انسان رشد می‌کند و پرورش می‌یابد و استوار می‌گردد . تفسیر همه نبردهای تاریخ به نبرد میان نو و کهنه به مفهوم طبقاتی ، به‌ معنی چشم پوشی و نادیده گرفتن زیباترین و درخشانترین جلوه‌های حیات‌ انسانی در امتداد زمان است . در طول تاریخ در کنار نبردهایی که بشر به‌ خاطر حوائج مادی خوراک و پوشاک و مسکن و مسائل جنسی و تفوق طلبی انجام‌ داده که البته فراوان است ، یک سلسله نبردهای دیگر هم داشته که باید آنها را در نبرد حق و باطل یا خیر و شرخواند ، یعنی نبردهائی که در یک‌ سو پایگاه عقیدتی و انگیزه انسانی و ماهیت آرمانی و جهتگیری به سوی خیر و صلاح عموم و هماهنگی . یا نظام تکاملی خلقت و پاسخگویی به فطرت در کار بوده و در سوی دیگر انگیزه‌های حیوانی و شهوانی و جهتگیری فردی و شخصی و موقت به تعبیر دیگر : نبرد میان انسان مترقی متعالی که در او ارزشهای‌ انسانی رشد یافته با انسان پست منحرف حیوان صفت که ارزشهای انسانیش‌ مرده و چراغ فطرتش خاموش گشته است .