یکسانی در طبیعت وجود ندارد ، پس شناخت و بینش درست درباره طبیعت‌ این است که همواره اشیاء را در حال حرکت و دگرگونی مطالعه کنیم و حتی‌ بدانیم که فکر ما نیز ، به حکم اینکه جزئی از طبیعت است در هر آن در حال دگرگون شدن است ، در دو لحظه به یک حال نیست ، در هر لحظه هر اندیشه‌ای غیر از اندیشه لحظه پیش است . ثانیا - هر جزء از اجزاء طبیعت تحت تأثیر سایر اجزاء طبیعت است و به نوبه خود در همه آنها مؤثر است ، یک همبستگی کامل میان همه اجزاء وجود دارد ، پس شناخت و بینش ما درباره طبیعت آنگاه صحیح است که هر چیز را در حال ارتباط با همه چیز - نه به صورت منفرد و مجزا - مطالعه‌ نمائیم . یعنی همانطوریکه هر چیز به حکم قانون حرکت ، در هر لحظه غیر از آن است که در لحظه پیش بود ، و اگر آنرا در لحظه بعد عینا همان بدانیم‌ که در لحظه قبل بوده است شناخت ما از آن شیئی غلط است . همچنین هر چیز در شرایط خاص و در حال ارتباط با اشیاء معین ، غیر از آن چیز است در شرایط دیگر و در حال ارتباط با اشیاء دیگر . و اگر بپنداریم که یک چیز در شرایط خاص ، عینا همان چیز است در شرایط دیگر ، باز هم شناخت ما نسبت به آن غلط است .