پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥٩ - ترجمه

جهان چيزهايى است كه در مناطق ديگر يافت نمى‌شود. اگر همه مردم روى زمين بخواهند از همه بركات الهى استفاده كنند بايد گروهى انتقال اين مواد مورد نياز را از نقطه‌اى به نقطه ديگر به عهده بگيرند و اين گروه همان تجارند. از سويى ديگر حتى در موادى كه در يك شهر و يك استان توليد مى‌شود، توليدكنندگان غالباً توانايى ندارند آنچه را توليد كرده‌اند شخصاً به بازار بياورند و خرده‌فروشى كنند و به اصطلاح از توليد به مصرف برسانند، بلكه ناچارند محصولات خود را يكجا به كسى كه سرمايه كافى دارد بفروشند و آن شخص به پيشه‌وران جزء بدهد و پيشه‌وران به طور خرده‌فروشى به مردم عرضه دارند

از سوى سوم بسيارى از توليدات كشاورزى و دامى و صنعتى است كه ممكن است در محل توليد قابل جذب نباشد و بايد آنها را جمع‌آورى كرده در بازارهاى دنيا عرضه كنند، لذا گروهى بايد كار صادرات را به عهده بگيرند و اين گروه همان تجارند به خصوص در محصولاتى كه حفظ و ذخيره و نگه‌دارى آنها احتياج به انبارهاى مجهز دارد كه از عهده توليد كنندگان خارج است. تجار در اين سه امر نقش مهمى دارند؛ يعنى معمولًا اين دو واسطه (تجار و پيشه‌وران) براى گردش صحيح اموال و محصولات مختلف ضرورت دارد. حال اگر وسائط متعدد شود و هر گروهى بخواهند بدون انجام كارى مثبت بهره بگيرند و بر بهاى اجناس بيفزايند و يا تجار اجناسى را كه خريدارى كرده‌اند احتكار كنند يا دست به دست هم بدهند و بازار سياه با قيمت‌هاى كاذب تشكيل دهند، انحراف محسوب مى‌شود و ارتباطى به اصل مسأله تجارت ندارد.

به همين دليل در تمام دولت‌ها وزارت‌خانه‌اى به عنوان وزارت بازرگانى و مانند آن براى نظارت بر امر تجارت و حتى كمك به تجار و دادن سرمايه‌هاى لازم به آنها براى انجام صادرات و واردات وجود دارد كه در واقع كار صنعتگران، كشاورزان و دامداران را تكميل مى‌كنند.