پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤١٥ - نكته موارد عيبپوشى و موارد اطلاعرسانى
عيوب خصوصى و شخصى است كه در سرنوشت جامعه تأثير ندارد يا تأثير بسيار كمى دارد؛ ولى هنگامى كه پاى مصالح جامعه و نظام كشور اسلام به ميان مىآيد و سخن از توطئهها و افشاى آنها در ميان باشد، حكم ديگرى دارد. به يقين بايد تحقيق و تجسس كرد و خبررسانى داشت مبادا به سبب آن ضرر و زيان گستردهاى دامان گروهى را بگيرد و گاه خونهايى ريخته شود و اموال و اعراضى بر باد رود. اينجا جاى عيبپوشى و ستّاريت نيست.
همچنين هرگاه مسلمانى مىخواهد به كارى اقدام كند خواه مربوط به ازدواج باشد يا شراكت در امر تجارت، يا انتخاب شخصى براى كارمندى و معاونت و در اين باره از شخص مطلعى تحقيق كند و به مشورت با او بنشيند، پنهان كردن امورى كه تأثير در آن امر دارد نوعى خيانت است و شخصى كه طرف مشورت واقع مىشود حق ندارد در اين امر با كتمان عيوب خيانت كند.
به اين ترتيب حد فاصل ميان عيبپوشى و خبررسانى در امور اجتماعى و در مقام مشورت روشن مىشود.