پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤١ - شرح و تفسير اى فرماندار! از شركت در ميهمانىهاى اشرافى بپرهيز!

عثمان بن حنيف و هدف همه انسان‌هاى طالب سعادت است پايان داده مى‌فرمايد: «بنابراين اى پسر حنيف از خدا بترس و بايد همان قرص‌هاى نان تو، تو را از غير آن (و شركت در ميهمانى‌هاى اشرافى) باز دارد تا سبب خلاصى تو از آتش دوزخ گردد»؛

(فَاتَّقِ اللَّهَ يَا ابْنَ حُنَيْفٍ، وَلْتَكْفُفْ‌ [١] أَقْرَاصُكَ، لِيَكُونَ مِنَ النَّارِ

خَلَاصُكَ).

زيرا آلوده آن گونه ميهمانى‌ها و سفره‌ها شدن كه گرسنگان هرگز به آن راه ندارند و مدعوين آن تنها اشراف و ثروتمندانند و غالباً آلوده به مال حرام، تو را از ياد خدا و قيامت و از ياد محرومان دور مى‌سازد و بار سنگين گناه را بر دوش تو مى‌نهد و سبب گرفتارى تو در قيامت مى‌شود.

در تاريخ‌ مروج الذهب‌ آمده است كه روزى «شريك بن عبد اللَّه» بر «مهدى عباسى» وارد شد. مهدى به او گفت: بايد يكى از سه كار را بپذيرى! شريك سؤال كرد: آن سه كار چيست؟ گفت: يا بايد منصب قضاوت را از طرف من بپذيرى يا به فرزندانم تعليم دهى و حديث بياموزى و يا لا اقل يك وعده غذا مهمان من باشى. شريك فكرى كرد و گفت: از همه ساده‌تر يك وعده ميهمان بودن است.

مهدى عباسى او را نزد خود نگه داشت و به آشپز خود دستور داد كه انواعى از غذاهاى لذيذ مغز كه با شكر مخصوص و عسل تهيّه مى‌شد براى او فراهم سازد.

هنگامى كه شريك آن غذاى چرب و شيرين را خورد سرآشپز خليفه گفت اين پيرمرد بعد از اين غذا روى سعادت نخواهد ديد. فضل بن ربيع (وزير مهدى) گفت: اتفاقاً همين‌گونه شد؛ شريك بعد از اين داستان، هم تعليم اولاد خليفه را به عهده گرفت و هم منصب قضا را پذيرفت و جالب اينكه روزى شريك با مسئول پرداخت امور مالى گفت‌وگو كرد و از كمبود حقوق خود شكايت داشت. مسئول‌

[١]. «وَلْتَكْفُفْ» از ريشه «كفّ» به معناى بازداشتن گرفته شده؛ ولى در بسيارى از نسخ نهج‌البلاغه و شروح آن «وَلْتَكْفِكَ» از ريشه «كفايت» آمده است؛ يعنى قرص‌هاى نان تو براى تو كافى باشد و به سراغ سفره‌هاى رنگين نروى.