پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٠ - شرح و تفسير اى فرماندار! از شركت در ميهمانىهاى اشرافى بپرهيز!

آهسته به ذكر پروردگارشان مشغول است، بر اثر استغفارهاى طولانى گناهانشان از ميان رفته است»؛

(فِي مَعْشَرٍ أَسْهَرَ [١] عُيُونَهُمْ خَوْفُ مَعَادِهِمْ، وَتَجَافَتْ‌ [٢] عَنْ‌

مَضَاجِعِهِمْ‌ [٣] جُنُوبُهُمْ، وَهَمْهَمَتْ‌ [٤] بِذِكْرِ رَبِّهِمْ شِفَاهُهُمْ، وَتَقَشَّعَتْ‌ [٥] بِطُولِ اسْتِغْفَارِهِمْ‌

ذُنُوبُهُمْ).

اين تعبيرات در واقع برگرفته از قرآن مجيد است آنجاكه در اوصاف مؤمنان واقعى مى‌فرمايد: « «تَتَجافى‌ جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضاجِعِ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ خَوْفاً وَطَمَعاً وَمِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ»؛ پهلوهايشان از بسترها دور مى‌شود (و شبانگاه به پا مى‌خيزند و رو به درگاه خدا مى‌آورند) و پروردگار خود را با بيم و اميد مى‌خوانند و از آنچه به آنان روزى داده‌ايم انفاق مى‌كنند». [٦]

در جاى ديگر مى‌فرمايد: « «كانُوا قَليلًا مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ* وَبِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ»؛ آنها كمى از شب را مى‌خوابيدند* و در سحرگاهان استغفار مى‌كردند». [٧]

در ادامه اين سخن با استفاده از آيه‌اى از قرآن مجيد اين افراد را به عنوان حزب اللَّه معرفى كرده مى‌فرمايد: «آنها «حزب اللَّه» اند؛ بدانيد «حزب اللَّه» پيروزان و رستگارانند»؛ «أُولئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَآ إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ». [٨]

سرانجام، امام عليه السلام نامه پربار و آموزنده خود را با اين جمله كه خطاب به‌

[١]. «أسْهَرَ» از ريشه «سَهَر» بر وزن «سفر» به معناى بيدار ماندن است.

[٢]. «تَجافَتْ» از ريشه «تَجافى» به معناى دورى گزيدن گرفته شده و ريشه اصلى آن «جفاء» به معناى دورى كردن است.

[٣]. «مَضاجِع» جمع «مضجع» به معناى خوابگاه است.

[٤]. «هَمْهَمَتْ» از ريشه «هَمْهَمة» به معناى سخن گفتن آهسته است.

[٥]. «تَقَشَّعَتْ» از ريشه «تَقَشَّع» بر وزن «توقع» به معناى از ميان رفتن و پراكنده شدن است از ريشه «قَشْع» بر وزن «مشق» به معناى بر طرف ساختن گرفته شده است.

[٦]. سجده، آيه ١٦.

[٧]. ذاريات، آيه ١٧ و ١٨.

[٨]. مجادله، آيه ٢٢.