پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤ - شرح و تفسير دلدارى به محمد بن ابىبكر

خواهد نمود، ان‌شاء اللَّه»؛

(وَادْعُ إِلى‌ سَبِيلِ رَبِّكَ، وَأَكْثِرِ الاسْتِعَانَةَ بِاللَّهِ يَكْفِكَ مَا أَهَمَّكَ وَيُعِنْكَ عَلَى‌ مَا يُنْزِلُ‌ [١] بِكَ، إِنْ شَاءَ اللَّهُ).

به يقين اين اعتقاد و اين توجّه به ذات پاك پروردگار نه تنها اثر معنوى فوق العاده‌اى خواهد داشت، بلكه از نظر ظاهر نيز روحيه را تقويت مى‌كند و سبب پايمردى و استقامت بيشتر مى‌شود و اين همان چيزى است كه سبب پيروزى لشكر مسلمانان در مقابل دشمنان در عصر پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله شد در حالى كه از نظر عِدّه و عُدّه كمتر از دشمنان بودند.

نكته محمد بن ابى‌بكر كيست؟

محمد بن ابى‌بكر همان‌گونه كه از نامش پيداست فرزند خليفه اوّل بود و از كسانى است كه با داشتن چنين پدرى سخت به على بن ابى‌طالب عليه السلام عشق مى‌ورزيد و آماده هرگونه فداكارى بود. امير مؤمنان على عليه السلام نيز نسبت به او اعتماد كامل داشت و به همين دليل سرانجام او را براى حكومت مصر انتخاب فرمود و در همان جا به دست عمال معاويه به شهادت رسيد و شهادتش سخت بر امام عليه السلام گران آمد.

شرح حال او را ذيل خطبه ٦٨ در جلد سوم همين كتاب آورده‌ايم. [٢]

[١]. جمله «يُنْزل» (به صورت فعل مضارع از باب افعال) كه فاعلش خداوند باشد در اينجا مناسب نيست به همين دليل در بسيارى از نسخ نهج‌البلاغه «نزل» (به صورت فعل ماضى بدون اسناد به خداوند) آمده است و بعضى از كسانى كه آن را به صورت فعل مضارع آورده‌اند از ثلاثى مجرد يعنى ينزل با فتح ياء آورده‌اند نه از باب افعال و با ضم ياء.

[٢]. پيام امام اميرالمؤمنين، ج ٣، ص ١٣٠.