پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠١ - شرح و تفسير همواره با توده مردم باش

بخشوده و جبران‌پذير است»؛

(فَإِنَّ سُخْطَ الْعَامَّةِ يُجْحِفُ‌ [١] بِرِضَى الْخَاصَّةِ، وَإِنَ‌

سُخْطَ الْخَاصَّةِ يُغْتَفَرُ مَعَ رِضَى الْعَامَّةِ).

آنچه در جمله‌هاى كوتاه بالا آمد در واقع زيربناى حكومت‌هاى پايدار را تشكيل مى‌دهد. افراد يك جامعه هميشه بر دو گروه تقسيم مى‌شوند: اقليت ثروتمندى كه معمولًا اطراف زمامداران را مى‌گيرند و با چاپلوسى و تملق و اظهار اخلاص و فداكارى در فكر تأمين منافع خويشند و در برابر آنها اكثريت مردم كه چرخ‌هاى زندگى اجتماعى با دست و بازوى آنها در حركت است، بيش از همه زحمت مى‌كشند و بيش از همه به كشورشان علاقه‌مندند. اگر گروه اوّل از حكومتى ناراضى شوند ولى گروه دوم راضى و خشنود باشند هيچ مشكلى به‌وجود نمى‌آيد؛ مشكلات جامعه با دست توده‌هاى مردم حل مى‌شود و داد فرياد آن اقليت تغييرى در مسير كارها ايجاد نمى‌كند؛ ولى اگر رضايت اين گروه اقليت به بهاى خشم توده‌هاى مردم جلب گردد آن هنگام است كه پايه‌هاى حكومت به لرزه در مى‌آيد و به گفته شاعر: