پيام امام امير المومنين(ع) - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٨ - شرح و تفسير اى دنيا از من دور شو!

را تسليم مرگ كردى و در آبشخور بلا وارد ساختى؛ در آنجا كه نه راه ورودى بود و نه راه خروج.

هيهات! هر كس در لغزشگاه‌هايت گام بگذارد مى‌لغزد (و سقوط مى‌كند) و كسى كه بر امواج درياى تو سوار گردد غرق مى‌شود (اما) كسى كه از دام‌هاى تو كنار رود موفق و پيروز مى‌گردد و آن كس كه از دست تو سالم بماند از اينكه معيشت بر او تنگ شود نگران نخواهد شد (چرا كه) دنيا در نظرش همچون روزى است كه زوال و پايانش فرا رسيده. (اى دنيا) از من دور شو به خدا سوگند من رام تو نخواهم شد تا مرا خوار و ذليل سازى و زمام اختيارم را به دست تو نخواهم سپرد كه به هر جا خواهى ببرى.

شرح و تفسير اى دنيا از من دور شو!

بخش ديگرى از اين نامه كه قسمت پايانى آن است. (و ما آن را بر سه بخش تقسيم كرديم).

(وَمِنْ هَذَا الْكِتَابِ وَهُوَ آخِرُهُ).

امام عليه السلام در اين بخش از نامه براى اينكه مخاطبش عثمان بن حنيف و همه مخاطبانش در سراسر جهان و در طول تاريخ گرفتار وسوسه‌هاى زرق و برق دنيا و مقامات و لذاتش نشوند، در تعبيرى زيبا و فصيح و بليغ، دنيا را مخاطب خود قرار داده و با او سخن مى‌گويد و مى‌فرمايد: «اى دنيا! از من دور شو، افسارت را بر گردنت انداختم (و تو را رها ساختم) من از چنگال تو رهايى يافته‌ام و از دامت رسته‌ام و از لغزشگاه‌هايت دورى گزيده‌ام»؛

(إِلَيْكِ عَنِّي‌ [١] يَا دُنْيَا

[١]. «إلَيْكَ عَنّي» جمله‌اى است كه ظاهراً از دو جار و مجرور تشكيل شده در حالى كه «إلَيْكَ» اسم فعل و به‌معناى «أبْعِدْ» يعنى دور شو است. اين احتمال نيز هست كه جمله‌اى داراى فعل مقدرى كه همان «ارْجع» و «ابْعِد» است باشد يعنى «ارْجِعْ إلَيْكَ وأبْعِدْ عَنّي؛ از من دور شو و به سوى خود برگرد».