حكمت نامه لقمان - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٢٦
(٢) ٧/ ١٠ ادبِ نادارى*** ١٦١ (/ ٢)
(٢) ٧/ ١١ ادبِ دنيا جويى*** ١٦٣ (/ ٢)
(٢) ٧/ ١٢ ادبِ مجلس*** ١٦٥ (/ ٢)
(٢) ٧/ ١٣ ادب سفر*** ١٦٥ (/ ٢)
(٢) ٧/ ١٤ ادب معاشرت با مردم*** ١٧١ (/ ٢)
(٢) ٧/ ١٥ ادب معاشرت با پادشاه*** ١٧٧ (/ ٢)
(٢) ٧/ ١٦ ادب معاشرت با دشمنان*** ١٧٩ (/ ٢)
(٢) ٧/ ١٧ ادب انتخاب خدمتكار*** ١٨١ (/ ٢)
(٢) ٧/ ١٨ انتخاب دوست*** ١٨٣ (/ ٢)
(٢) ٧/ ١٩ كسى كه سزاوار همنشينى است*** ١٨٣ (/ ٢)
(٢) ٧/ ٢٠ كسى كه شايسته همنشينى نيست*** ١٨٥ (/ ٢)
(٢) ٧/ ٢١ دورى از همراه بد*** ١٨٧ (/ ٢)
(٢) ٧/ ٢٢ پرهيز از خوار شمردن فقير*** ١٩١ (/ ٢)
(٢) ٧/ ٢٣ پرهيز از دشمنى با مردم*** ١٩١ (/ ٢)
(٢) ٧/ ٢٤ پرهيز از موضع تهمت*** ١٩٣ (/ ٢)
(٢) ٧/ ٢٥ درخواست از نو كيسه*** ١٩٣ (/ ٢)
(٢) ٧/ ٢٦ اصلاح ميان خانوادهها و برادران*** ١٩٣ (/ ٢)
(٢) ٧/ ٢٧ مهار كردن زبان*** ١٩٥ (/ ٢)
(٢) ٧/ ٢٨ كار خوب*** ١٩٥ (/ ٢)
(٢) ٧/ ٢٩ نيكى به پدر و مادر*** ١٩٥ (/ ٢)
(٢) ٧/ ٣٠ اوّل همسايه، سپس خانه*** ١٩٧ (/ ٢)
(٢) ٧/ ٣١ بدترينِ مردم*** ١٩٧ (/ ٢)
(٢) ٧/ ٣٢ خاموش كردن بدى با خوبى*** ١٩٩ (/ ٢)