حكمت نامه لقمان - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٥٥ - ٧/ ٥ ادب خوردن

٢٢٥. البداية و النهاية به نقل از ابو سعيد: لقمان به پسرش گفت: «پسرم! در كارت، با دانشمندان مشورت كن».

٢٢٦. التذكرة الحَمدونية: لقمان به پسرش گفت: «پسرم! هرگاه به گواهى دادن فرا خوانده شدى، گواهى بده، و هرگاه به يارى كردن فرا خوانده شدى، يارى كن، و هرگاه به مشورت فرا خوانده شدى، شتاب نكن تا دقّت كنى؛ چرا كه خردمند، با دل چيزى را مى‌بيند كه با چشم نمى‌بيند».

٧/ ٥ ادبِ خوردن‌

٢٢٧. تنبيه الخواطر: لقمان به پسرش گفت: «پاكيزه‌ترين غذا را بخور و بر بستر گسترده بخواب».

٢٢٨. المصنّف، عبد الرزّاق‌ به نقل از حسن: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! وقتى سير هستى، از روى سيرى چيزى نخور، كه اگر آن را به سوى سگ بيندازى، برايت بهتر است».

٢٢٩. تنبيه الخواطر: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! وقتى كه معده پر شد، انديشه مى‌خوابد و حكمت، گنگ مى‌گردد و اعضا از عبادت، باز مى‌مانند.

٢٣٠. حلية الأولياء به نقل از قاسم بن مُخَيمره: لقمان به پسرش گفت: «اى پسرم! از سير خوردن بپرهيز؛ زيرا اين كار، شب، ضرر مى‌رساند و روز، به لغزش و گناه مى‌كشاند».

يا اين كه گفت: «و روز، مذمّت‌آور است».