تاريخ حديث شيعه از آغاز سده چهاردهم هجرى تا امروز - وفايى، مرتضى - الصفحة ٨٨ - برخى آثار امام خمينى قدس سره

مختلف (حضرات آيات: شيخ عبد الكريم حائرى، ملّا محمّد طاهر اشعرى، سيد على يثربى كاشانى، سيّد محمّد تقى و سيّد ضياء الدين موسوى خوانسارى، ميرزا حسين نايينى، و ...) طى كرد و در كنار آن، به فراگيرى رياضيات، هيئت و فلسفه نيز همّت گماشت. در زمينه اخلاق و عرفان نيز از محضر حضرات آيات: محمدعلى شاه آبادى، ميرزا محمّد ارباب اشراقى قمى، ميرزا جواد آقا ملكى تبريزى و ميرزا مهدى پايين‌شهرى (حَكَمى) بهره جست‌[١] و پس از سال‌ها تدريس چند دوره فقه و اصول و فلسفه و عرفان، به عنوان يكى از مراجع تقليد، شناخته شد.

امام خمينى، در آبان ١٣٤٣ به دليل مبارزات سياسى و اعتراض به لايحه كاپيتولاسيونِ (مصونيت قضايى) اتباع امريكا، دستگير و به تركيه و پس از يازده ماه به نجف اشرف، تبعيد شد. ايشان، پس از سيزده سال اقامت در نجف، در اوج مبارزات مردم ايران، عازم پاريس شد و چندى بعد در دوازدهم بهمن ١٣٥٧ به وطن بازگشت. پس از پيروزى انقلاب و بيش از ده سال رهبرى نظام جمهورى اسلامى ايران، در شامگاه شنبه سيزدهم خرداد ١٣٦٨، به سراى باقى شتافت.[٢]

برخى آثار امام خمينى قدس سره‌

١. شرح دعاء السَّحَر؛

٢. شرح حديث رأس الجالوت‌؛

٣. شرح چهل حديث‌؛

٤. شرح حديث جنود عقل و جهل‌؛

[١]. گفتنى است امام خمينى، حتّى پيش از اقامت در قم( همچون پس از آن)، به استفاده از محضر درس عالمان وعارفان و حكيمانى كه در ساير شهرها مى‌زيستند، اهتمام داشت و در ايّام تعطيل حوزه و بويژه در فصل تابستان، به شهرهايى چون: قم، تهران، همدان و تبريز، سفر مى‌كرد و اقامت ايشان در اين شهرها، گاه تا سه ماه به طول مى‌انجاميد.

[٢]. جهت اطّلاع بيشتر، ر. ك: گلشن ابرار، ج ٢، ص ٩١٥- ٩٣٦.