تاريخ حديث شيعه از آغاز سده چهاردهم هجرى تا امروز - وفايى، مرتضى - الصفحة ٢٤ - برخى آثار محدث نورى

مراجعت به وطن و عزيمت به حج، به نجف بازگشت و در درس آية اللَّه مجدّد شيرازى (ميرزا سيّد حسن/ ميرزاى بزرگ)، شركت جست و در سال ١٢٩٢ ق، همراه وى به سامرّا مهاجرت نمود و اهل و عيال خود را نيز به همراه برد. در آن جا نيز پس از يك بار مراجعت به وطن و انجام دو سفر حج، به سامرّا بازگشت و در آن جا ماند تا اين كه استادش در سال ١٣١٢ ق، وفات يافت. دو سال بعد، عازم نجف گرديد تا در آن جا بماند؛ امّا پس از چند روز تحمّل بيمارى، در سال ١٣٢٠ ق، درگذشت.[١]

برخى آثار محدّث نورى‌

محدّث نورى، بيش از چهل سال در راه تحقيق و تأليف، زحمت‌هاى فراوان متحمّل شد كه نتيجه آن، تأليفات بسيار در موضوعات مختلف است. بعضى از آثار محدّث نورى، چاپ شده و برخى، هنوز به چاپ نرسيده است. از آثار چاپ شده ايشان، مى‌توان به اين موارد اشاره نمود:

١. نفس الرحمان فى فضائل سيّدنا سلمان‌؛

٢. دار السلام‌، در دو جلد، كه درباره خواب و تعبير خواب است؛

٣. معالم العبر فى استدراك البحار السابع عشر؛

٤. فصل الخطاب؛

٥. جنّة المأوى‌، درباره امام مهدى عليه السلام؛

٦. الفيض القدسى‌، درباره زندگى علّامه مجلسى؛

٧. كشف الأستار عن وجه الغائب عن الأبصار، در ردّ قصيده بغداديه كه در انكار امام مهدى عليه السلام سروده شده بود؛

٨. الصحيفة الثانية العلوية؛

٩. الصحيفة الرابعة السجادية؛

[١]. ر. ك: نقباء البشر، ج ٢، ص ٥٤٣- ٥٤٨.